تأثیر تمرینات ثبات عصبی-عضلانی پویا (DNS) بر استقامت عضلات مرکزی و تعادل ایستا و پویا در دختران 8 تا 12 سال کم تحرک
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و تمرینات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و تمرینات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و تمرینات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
5 استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
doi
10.22038/jpsr.2026.87200.2692چکیده
هدف:کمتحرکی با ایجاد اثرات نامطلوب بر سلامت جسمانی و عملکرد عضلات، ضرورت بهرهگیری از راهکارهای تمرینی مؤثر مانند تمرینات ثبات عصبی-عضلانی پویا (DNS) را آشکار میکند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرینات DNS بر استقامت عضلات مرکزی و تعادل ایستا و پویا دختران کمتحرک بود.روش بررسی:این پژوهش، نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون (چهار و هشت هفته) بود. جامعه آماری شامل دختران کمتحرک سالم 8 تا 12 سال با BMI 15-18 بود .30 نفر بهصورت هدفمند و در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی هشت هفته، سه جلسه در هفته (60 دقیقه) تمرینات را انجام دادند. استقامت عضلات مرکزی و تعادل ایستا و پویا بهترتیب با آزمونهای مکگیل، لکلک و تعادل وای ارزیابی شد. جهت تحلیل دادهها از واریانس با اندازهگیری مکرر در سطح معناداری 0/05 و نرم افزار SPSS نسخه 27 استفاده شد.یافتهها:تمرینات DNS موجب بهبود معنادار در استقامت عضلات مرکزی (0/05≥p)، تعادل ایستا با چشم باز (0/05≥p)، تعادل ایستا با چشم بسته (0/05≥p) و تعادل پویا (0/05≥p) در گروه تجربی شدند. این تغییرات در هفته چهارم در متغیرهای استقامت عضلات مرکزی (0/52=d)، تعادل ایستا با چشم باز (0/59=d)، تعادل ایستا با چشم بسته (0/68=d) و تعادل پویا (0/45=d) با اندازه اثر در سطح متوسط مشاهده گردید و در هفته هشتم به سطح زیاد ارتقاء یافت (به ترتیبd=1/17, d=1/49, d=1/18, d=0/90)در مقابل، گروه کنترل طی این دو دوره زمانی هیچگونه تغییر معناداری در متغیرها نشان نداد (0/05<p). نتیجهگیری:تمرینات DNS موجب بهبود معنادار استقامت عضلات مرکزی و تعادل ایستا و پویا شد و استمرار آن تا هشت هفته، نتایج مطلوبتری ایجاد کرد. این یافتهها اهمیت بهکارگیری پروتکلهای مبتنی بر DNS را نشان میدهد و میتواند برای متخصصان حرکات اصلاحی و کاردرمانگران در طراحی برنامههای ارتقای عملکرد حرکتی کودکان کمتحرک مفید باشد.