اثر نانوسیالهای مختلف با خواص تابع دما بر راندمان گرمایی دریافت کننده خورشیدی
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 استادیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22034/jmeut.2023.54107.3200چکیده
دریافت کنندههای حفرهای معمولترین هندسه ها در متمرکزکنندههای دیش خورشیدی به منظور دستیابی به عملکرد گرمایی بالا هستند. در پژوهش حاضر، به منظور طراحی بهینه دریافت کننده خورشیدی، جهت افزایش دمای سیال خروجی، متغیرهای قطر و گام نوع خاصی از دریافت کننده، سرعت و نوع سیال و رژیم جریان بررسی شده است. مناسبترین ابعاد دریافت کننده و رینولدز جریان، به ازای پارامترهایی است که منجر به بالاترین دمای خروجی سیال گردد. در این بررسی یک متمرکز کننده کروی با دریافت کننده حفره ای کروی در نظر گرفته شده است. نتایج نشان میدهد که مناسبترین قطر لوله دریافت کننده و گام مربوط به آن به ترتیب 5 میلیمتر و 17 حلقه است. بیشترین دمای سیال خروجی در رینولدز 200 و رژیم جریان لایه ای بدست میآید. در این بررسی همچنین دمای سیال خروجی با سیال کار روغن و نانوسیال روغن با نانو ذره در روزهای مختلف سال با یکدیگر مقایسه شده است. از روغن ترمینول با خواص تابع دما استفاده شده است. نانوذرات مس، اکسید مس و آلومینا در درصد های حجمی صفر تا 5 درصد به روغن اضافه و دمای خروجی نانو سیال محاسبه شده است. نتایج این مقایسه نشان میدهد که با افزودن نانوذره به روغن، دمای سیال خروجی افزایش خواهد یافت. مناسبترین نانوذره، مس با غلظت 5 درصد است که باعث افزایش 118 کلوین دمای سیال خروجی میگردد.