فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف:مطابق گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، سالانه بیش از ۳۲۰۰۰ نفر از افراد بالای ۶۵ سال بر اثر سقوط جان خود را از دست می‌دهند؛ اختلال در عملکرد حرکتی از مهم‌ترین عوامل خطر محسوب می‌شود. هدف تحقیق حاضر، مقایسه هشت هفته تمرینات سیل و کنزیوتیپ بر عملکرد حرکتی زنان بالای 65 سال بود.روش بررسی:در این تحقیق نیمه تجربی، تعداد24 نفر از زنان بالای 65 سال به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و در مطالعه شرکت کردند، سپس به صورت تصادفی و مساوی به گروه تمرینات سیل (سن: 2/3± 72/5 سال، قد: 9/9±162/1 سانتی متر، وزن: 2/2±64/5 کیلوگرم) و کنزیوتیپ (سن: 2/2±72/6 سال، قد: 1/02±161/5 سانتی متر، وزن: 2/5±64/8 کیلوگرم) تقسیم شدند. قبل و بعد از برنامه تمرینات سیل (هشت هفته با تواتر سه جلسه یک ساعته در هفته) و اعمال کنزیوتیپ ، تعادل ایستا (شارپند رومبرگ) ، تعادل پویا (‌زمان برخاستن و رفتن‌)، قدرت اندام تحتانی (برخاستن از صندلی)، زمان راه رفتن ( 4مترراه رفتن) اندازه گیری شد. تجزیه وتحلیل داده ها باروش آنالیز واریانس با اندازه های مکرر (Repeated Measures ANOVA) در سطح خطای پنج درصد با استفاده از نسخه ی 27 نرم افزارSPSS انجام شد.یافته ها:نتایج حاکی از آن بود که تمرینات سیل و کنزیوتیپ باعث ایجاد بهبود معنادار در مقدار تعادل ایستا (0/763=η²)، تعادل پویا (0/643=η²)، قدرت اندام تحتانی (0/905=η²) و زمان راه رفتن (0/712=η²) بعد از تمرین نسبت به قبل از تمرین شده است (0/001>p). تعادل ایستا و تعادل پویا بین دو گروه تفاوت معناداری داشتند (p<0/05 و 0/250 ,0/313=η²) )، اما در قدرت اندام تحتانی و زمان راه رفتن تفاوت معناداری بین گروه‌ها مشاهده نشد (p<0/05) که نشان می‌دهد، نحوه تأثیر مداخلات بسته به زمان اندازه‌گیری (پیش یا پس‌آزمون) متفاوت بوده است (η² بین 0/361 تا 0/663).نتیجه گیری:یافته‌ها نشان می‌دهند که هر دو مداخله سیل و کنزیوتیپ در بهبود شاخص‌های عملکرد حرکتی مؤثر بودند، اما تاثیر تمرینات سیل با اندازه اثرهای بزرگ‌تر (0/05< η²) به‌ویژه در تعادل ایستا و تعادل پویا، برجسته‌تر بوده و اثربخشی بیشتری را نشان داد.