تولید پوشش فوق آب گریز کامپوزیتی نیکل-نانولوله های کربنی: مقایسه تاثیر روش آب گریز کردن بر خواص پوشش
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی مواد، ساخت و تولید، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی مکانیک (ساخت وتولید)، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22034/jmeut.2023.52977.3153چکیده
پوششهای فوق آبگریز بهدلیل خواص عالی و کاربردهای عملی گسترده، در سالهای اخیر به یک موضوع تحقیقاتی مهم تبدیل شدهاند. در پژوهش حاضر پوشش کامپوزیتی نیکل- نانولولههای کربنی، به دو روش: الف) افزایش زبری و ب) استفاده از ماده با انرژی سطحی کم (اسید استئاریک) اصلاح سطح شد و تاثیر دو روش بر خواص پوشش با یکدیگر مقایسه شد. مورفولوژی، زاویه ترشوندگی و مقاومت خوردگی پوشش تهیه شده بهترتیب توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FE-SEM)، وسیله اندازهگیری زاویه تماس و دستگاه پتانسیواستات ارزیابی شد. نتایج حاصل نشان داد که زاویه تماس قطره آب 4 میکرولیتری روی پوشش کامپوزیتی اصلاح شده با اسید استئاریک، به 157 درجه رسید که نشاندهنده خاصیت فوق آبگریزی پوشش است و در همین راستا، چگالی جریان و نرخ خوردگی پوشش فوق، بیش از 97 درصد کاهش را نسبت به پوشش کامپوزیتی اصلاح شده با افزایش رافنس نشان داد. با توجه به نتایج به دست آمده میتوان گفت حضور اسید استئاریک در پوشش فوق آبگریز میتواند بهعنوان یک مانع در برابر نفوذ یونهای خورنده به سطح بستر عمل کرده و نرخ خوردگی را کاهش دهد.