فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

وزوز، ادراک صدا بدون منبع خارجی است که کیفیت زندگی افراد بسیاری در سراسر جهان را کاهش داده است. شیوع آن با افزایش سن بیشتر است. این خلاصه سیاستی مبتنی بر پروتکل کشوری وزارت بهداشت تدوین شده است. وزوز بر اساس معیارهای گوناگون طبقه ‌بندی می ‌شود: از نظر زمانی به حاد (چند روز تا هفته) و مزمن (بیش از شش ماه) تقسیم می‌گردد. دیگر تقسیم‌بندی ‌ها شامل تداوم (موقتی تا دائمی)، منشأ (سوماتیک یا نوروفیزیولوژیک)، تأثیرات هیجانی و اختلالات همراه (مانند کم‌شنوایی) است. تیم تخصصی مدیریت وزوز شامل متخصص گوش و حلق و بینی  و شنوایی‌شناس است. فرآیند مدیریت وزوز شامل تاریخچه ‌گیری، ارزیابی شنوایی و سایکومتریک، و سپس تعیین مسیر درمان بر اساس وجود بیش‌شنوی، کم‌شنوایی قابل تقویت، مشکلات روانی و میزان معلولیت ناشی از وزوز است. درمان های اصلی شامل تجویز سمعک، درمان بازآموزی وزوز و درمان رفتاری-شناختی همراه با صدا درمانی بوسیله شنوایی شناس می باشد. پیگیری منظم برای پیشگیری از عود ضروری است.