امکان سنجی توسعه‌ی گردشگری فرهنگی در بافت سنتی شهر آمل با تأکید بر بناهای تاریخی

نویسندگان

1 استادیار گروه باستان شناسی دانشکده میراث فرهنگی، صنایع دستی، گردشگری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

3 دانشیار گروه باستان شناسی دانشکده هنر و معماری دانشگاه مازندران

doi
10.22080/jtpd.2024.27045.3877
چکیده

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف امکان سنجی توسعۀ گردشگری فرهنگی در بافت سنتی شهر آمل انجام شده است.روش­ شناسی: مطالعات اسنادی در این پژوهش، بررسی کلیۀ تحقیقات انجام شده در منطقه را شامل می­شود. داده­های پژوهش نیز از طریق پرسش­نامۀ محقق­ ساخته گردآوری شده است. حجم نمونه طبق فرمول کوکران 400 نفر برآورد گردید که محقق موفق به گردآوری 300 پرسش­نامۀ کامل شده است. برای تجزیه و تحلیل داده­ های پرسش­نامه از نرم­افزار SPSS  استفاده شده است. بررسی فرضیه­ ها با آزمون اسپیرمن و تی تک نمونه ­ای صورت گرفت.یافته ­ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده­ ها حاکی از آن است که رابطۀ معناداری میان ظرفیت بناهای تاریخی- فرهنگی موجود در بافت قدیم، عملکرد مدیریتی، زیرساخت‌های شهری و توسعۀ گردشگری فرهنگی شهر آمل وجود دارد. همچنین ارزیابی هر یک از متغیرهای مستقل و وابسته پژوهش نشان می­ دهد که گردشگران از ظرفیت بناهای تاریخی رضایت دارند و از آن حمایت می ­کنند؛ اما از عملکرد مدیریتی و زیرساخت ­های گردشگری شهر آمل ناراضی هستند.نتیجه ­گیری و پیشنهادات: در این راستا با استفاده از امکانات تبلیغی برای معرفی سیمای گردشگری تاریخی- فرهنگی شهر آمل و جذب حمایت­ های مادی و معنوی مردم و شریک­ کردن همه ­جانبۀ آن­ها در زمینۀ حفظ و احیای بناهای تاریخی و همچنین مرمت و احیای بناهای تاریخی خصوصاً خانه‌های قاجاری و رسیدگی به موزه ­های شهر آمل می‌تواند در توسعۀ گردشگری فرهنگی شهر آمل مؤثر باشد.نوآوری و اصالت: بافت تاریخی شهر آمل شرایط مناسبی را برای توجه به گردشگری تاریخی- فرهنگی فراهم کرده است. بنابراین رونق گردشگری تاریخی- فرهنگی به توجه و رسیدگی بافت­ های تاریخی شهر آمل بستگی دارد. در پژوهش حاضر به واکاوی ظرفیت­ های مهم حوزة توسعة گردشگری تاریخی- فرهنگی شهر آمل شامل بناهای تاریخی، عملکرد مدیریتی، زیرساخت‌های گردشگری و میزان وفارداری و حمایت گردشگران از گردشگری میراث پرداخته شده است.