استفاده از تخصیص مبتنی بر رویکردهای محاسبات نرم برای کنترل فرود یک هواپیما
نویسندگان
1 استادیار، مجتمع دانشگاهی مکانیک، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد، مجتمع دانشگاهی مکانیک، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان، ایران
3 استادیار، مجتمع دانشگاهی مکانیک، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jmeut.2023.54469.3213چکیده
در هواپیماهای مدرن، تخصیص کنترل یکی از روشهای موثر برای اجرای مانورهای خاص، کاهش زمان یا انرژی لازم برای انجام یک عملیات مشخص و جبرانسازی خرابی عملگرها یا محرکها میباشد. برای این کار لازم است تا پرنده در کانالهای مختلف بیشتحریک باشد. در این حالت، تخصیص کنترل به معنی توزیع یا تقسیم سیگنال کنترلی مورد نیاز، بین سطوح آیرودینامیکی ( عملگرهای آیرودینامیکی) و سیستم کنترل بردار رانش میباشد. از میان رویکردهای مختلف برای تخصیص کنترل، بهرهگیری از روشهای مبتنی بر محاسبات نرم مورد توجه میباشد. لذا هدف اصلی این مقاله، استفاده از منطق فازی و بهینهسازی چندهدفه برای تخصیص کنترل فاز نشست هواپیمای F/A-18 در حضور عملگرهای بالابر و برداردهی نیروی پیشران است. برای این منظور، فرایند مدلسازی و شبیهسازی پرواز این پرنده انجام شده و با تعریف قوانین فازی مناسب و توابع هدف مشخص، توانایی روش تخصیص تدوین یافته برای همگراسازی متغیرهای خروجی به مقادیر مورد انتظار نشان داده میشود و در نهایت، پرنده با دقت مناسب و تلاش کنترلی مطلوب، فرایند نشست را به انجام میرساند.