تأثیر تمرینات مقاومتی همراه با مصرف کورکومین بر نیم‌رخ لیپیدی زنان چاق

نویسندگان

1 استاد گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 مربی گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

3 استاد گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 دانشیار گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2017.9952
چکیده

مقدمه: با توجه به ارتباط بین الگوی زندگی با سلامتی و بروز بیماری­های غیر واگیردار، تغییر الگوی زندگی می‌تواند اثرات مثبتی بر سلامتی داشته باشد. با این­وجود اثر الگوی زندگی و بروز بیماری‌ها با عامل چاقی و اختلالات ناشی از آن به خوبی معلوم نیست. بر این اساس مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر ترکیب تمرین مقاومتی و مصرف کورکومین بر نیم‌رخ لیپیدی زنان چاق و دارای اضافه وزن غیرفعال انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در نیمسال دوم سال تحصیلی 93-1392 بر روی 40 نفر (از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد) از زنان غیر فعال در دامنه سنی 35-20 سال سالم و دارای کلسترول نزدیک به دامنه خطر با شاخص توده بدنی 32-28 کیلوگرم بر متر مربع انجام شد. افراد به صورت تصادفی در چهار گروه 10 نفره کنترل، تمرین - دارونما، کورکومین و تمرین - کورکومین قرار گرفتند. گروه‌های مصرف‌کننده کورکومین، به مدت 8 هفته روزانه یک کپسول 80 میلی­گرمی نانومیسیل کورکومین را مصرف کردند. گروه‌های تمرین نیز هفته‌ای 3 جلسه به مدت 8 هفته تمرین مقاومتی را اجرا نمودند. اطلاعات مربوط به نیم‌رخ لیپیدی با استفاده از آزمایش خون گردآوری شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمون‌های آنالیز واریانس، کروسکال والیس، آزمون شفه و آنالیز کوواریانس استفاده شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: پس از 8 هفته تمرین غلظت تری‌گلیسیرید در گروه تمرین همراه با مصرف کورکومین نسبت به گروه کورکومین به طور معناداری کاهش یافت (027/0=p). تفاوت معناداری در VLDL-c (389/0=p)، غلظت HDL-c (205/0=p)، LDL-c (503/0=p) و کلسترول (335/0=p) پس از ترکیب تمرین مقاومتی و مصرف کورکومین مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: تمرین مقاومتی و کورکومین اثر یکدیگر را بر کاهش نیمرخ چربی تقویت نمی‌نمایند. همچنین پاسخ نیمرخ لیپیدی به تمرین و کورکومین مشابه نبوده و از آنجایی که هم تمرین و هم مصرف کورکومین و ترکیب آنها بر برخی شاخص‌های نیمرخ لیپیدی اثر مطلوب داشت، توصیه می‌شود دختران دارای اضافه وزن به عنوان اقدام پیشگیرانه  از هریک از این مداخله‌ها استفاده کنند.