فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف:فوتبال یکی از محبوب‌ترین و شناخته شده‌ ترین ورزش‌ ها در جهان است. عملکرد بهتر در این ورزش نیازمند داشتن آمادگی جسمانی بالایی است. لذا هدف از این پژوهش بررسی تاثیر تمرینات مقاومتی کل بدن و پلایومتریک بر شاخص‌ های فیزیولوژیکی پسران فوتبالیست جوان بود. روش‌ بررسی:پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون بود. نمونه آماری پژوهش شامل 30 پسر جوان فوتبالیست با دامنه سنی 18 تا 30 سال بود. برای اندازه‌گیری VO2max از سنسور قلبی پولار، لاکتات دستگاه لاکتومتر و فشار خون سیستولی و دیاستولی از فشار سنج جیوه‌ ای استفاده شد. تمرینات پلایومتریک و Total Body Resistance Exercise; TRX به مدت هشت هفته توسط هر دو گروه انجام شد. متغیرهای پژوهش قبل از انجام مداخله و بعد از حداکثر 48 ساعت بعد از انجام تمرینات اندازه‌گیری شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد. از آزمون کوواریانس برای مقایسه بین گروهی نتایج و آزمون تی-زوجی برای مقایسه درون گروهی نتایج در سطح معنی‌داری 0/05 استفاده شد. یافته‌ها:نتایج بین گروهی نشان داد متغیرهای VO2max (p=0/010) و فشار خون سیستول و دیاستول (0/001=p) بین گروه‌ ها اختلاف معنی‌ داری داشت. همچنین متغیرهای لاکتات و VO2max (p=0/001) در پس‌ آزمون در مقایسه با پیش‌ آزمون افزایش معنی‌ داری داشتند که این افزایش در گروه تمرینات پلایومتریک بیشتر بود. فشار خون سیستول (0/001=p) در پس‌آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون کاهش معنی‌ داری در گروه تمرینات پلایومتریک و تمرینات مقاومتی کل بدن (TRX) داشتند. همچنین، فشار خون دیاستول (0/008=p) در گروه تمرینات TRX کاهش معنی‌ داری داشت درحالی که تفاوت معنی‌داری در گروه تمرینات پلایومتریک در پیش‌آزمون و پس‌آزمون برای فشار خون دیاستول مشاهد نشد.نتیجه‌گیری:تمرینات پلایومتریک و TRX باعث بهبود شاخص‌ های فیزیولوژیکی در فوتبالیست‌ های جوان می‌گردد. تمرینات پلایومتریک تاثیر بیشتری نسبت به تمرینات TRX در بهبود این شاخص‌ ها دارند.