فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: گردشگری بیابانی یکی از خاص‌ترین و ماجراجویانه‌ترین انواع گردشگری است که در بسیاری از کشورها جریان دارد. متأسفانه در ایران به دلیل ضعف در زیرساخت‌ها و راهبردهای مؤثر در این زمینه، توجه به پتانسیل‌های این نوع گردشگری مغفول مانده است. هدف تحقیق حاضر، ترسیم چشم‌اندازی جدید در توسعه گردشگری پایدار در ایران در قالب گردشگری بیابانی است که به محوریت جنگل‌های بیابانی ام‌الدبس خوزستان صورت می‌پذیرد.روش ­شناسی: پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی بوده و روش تحقیق بکار رفته در آن کمّی است که با استفاده از مدل رگرسیون وزنی جغرافیایی نیمه پارامتریک به بررسی موضوع می‌پردازد.یافته ها: مطابق با یافته‌های تحقیق حاضر، تفاوت چندانی میان نتایج برازش مدل سنتی رگرسیون وزنی جغرافیایی و مدل نیمه پارامتریک رگرسیون وزنی جغرافیایی وجود ندارد و این مقادیر اثبات می‌کنند که آزمون معناداری می‌تواند اثبات کند که تمامی موارد در ناحیه همبستگی قرار دارند. همچنین، مقادیر مرتبط با تخمین پارامترها در این منطقه بالا بوده و این نشان می‌دهد که ارتقای توسعه اقتصادی گردشگری برای اکثریت اهالی محلی شهرستان بستان نتایج مثبتی به بار خواهد آورد.نتیجه گیری و پیشنهادات: نتایج حاکی از آن است که گسترش گردشگری در منطقه جنگل‌های بیابانی ام‌الدبس دارای آثار و پیامدهای مثبت و مؤثری است و گردشگری بیابانی می‌تواند پتانسیل مثبتی برای افزایش رونق اقتصادی منطقه داشته باشد و در صورت برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری دقیق، می‌تواند در توسعه گردشگری پایدار منطقه نیز مثمر ثمر باشد.نوآوری و اصالت: با عطف به نتایج و یافته های تحقیق حاضر، برای اولین بار امکان توسعه گردشگری پایدار در ایران، با محوریت جنگل‌های بیابانی مورد تایید و بررسی قرار گرفت.