تبیین جامعه شناختی توسعه ی گردشگری در منطقه ی آزاد چابهار
نویسندگان
1 دکتری جامعه شناسی اقتصادی و توسعه، گروه جامعه شناسی، دانشکده روان شناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
2 دانشیار جامعه شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
3 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده روانشناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
10.22080/jtpd.2023.26222.3840چکیده
زمینه و هدف: در کشور ما به توسعه صنعت گردشگری آنچنان که باید و شاید توجهی نشده است و مدل کاربردی برای آن وجود ندارد، همچنین از دیدگاه جامعه شناختی نه تنها بر روی مدل گردشگری مطالعات اثربخشی انجام نشده، بلکه عاملیت توسعه اقتصادی - اجتماعی نیز در آن در نظر گرفته نشده است. هدف از انجام تحقیق حاضر این است که مدل توسعه اقتصادی - اجتماعی صنعت گردشگری مناطق آزاد ایران از دیدگاه جامعه شناختی تبیین شود.روششناسی: از طریق نمونهگیری هدفمند، اطلاعات 15 نفر از مدیران سازمان منطقه آزاد تجاری-صنعتی چابهار، فعالان گردشگری، مسئولین مرتبط با گردشگری، جامعه محلی و گردشگران، از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته، گردآوری و تجزیه و تحلیل شد و با استفاده از روش نظریه برخاسته از داده، مدل توسعه اقتصادی-اجتماعی صنعت گردشگری مناطق آزاد ایران از دیدگاه جامعهشناختی طراحی گردید.یافتهها: ابعاد مدل توسعه اقتصادی-اجتماعی صنعت گردشگری مناطق آزاد ایران از دیدگاه جامعهشناختی را میتوان در 69 مقوله اصلی و در قالب شرایط علّی، شرایط زمینهای، شرایط مداخلهگر، راهبردها و پیامدها مقولهبندی نمود.نتیجهگیری و پیشنهادات: بکارگیری صحیح این مدل میتواند موجب توسعه کشور در سایه راه افتادن موتور توسعه (گردشگری)، ایجاد اشتغال پایدار، رونق کسبوکارهای خرد و محلی، توسعه گردشگری بینالمللی، و درآمدزایی بهتر مؤسسههای گردشگری شود.نوآوری و اصالت: ارائهی روشهایی نوین برای توسعه گردشگری مناطق آزاد از دیدگاه جامعهشناختی؛ از جمله میزان رضایت گردشگران از خدمات اجتماعی، میزان حمایت اجتماعی مؤسسههای گردشگری از گردشگران، و میزان مشارکت اجتماعی گردشگران.