اثربخشی آموزش خودشفقتورزی بر اضطراب اجتماعی دانشآموزانِ دختر دارای علائم اضطراب اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 کارشناسی روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیامنور جهرم، جهرم، ایران
4 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش، اثربخشی آموزش خودشفقتورزی بر اضطراب اجتماعی دانشآموزانِ دختر دارای علائم اضطراب اجتماعی بود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزانِ دختر متوسطۀ دوم شهر مرودشت در سال تحصیلی 1400-1399 بود. از این جامعه، نمونهای به حجم 32 نفر (16 نفر برای هر گروه) به شیوه هدفمند، انتخاب و با روش تصادفی به گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند. دورۀ آموزشی خودشفقتورزی به مدت هشت جلسۀ هفتگی به مدت 2/5 ساعت بر روی گروه آزمایش انجام گرفت و به گروه کنترل هیچ آموزشی ارائه نشد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامۀ اضطراب اجتماعی نوجوانان (SAS-A) و پرسشنامۀ اطلاعات جمعیتشناختی محققساخته بود که در سه مرحلۀ پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری (سه ماهه) تکمیل شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرمافزار SPSS (نسخۀ 24) انجام گرفت. نتایج این پژوهش نشان از وجود تفاوت معنادار در گروه آزمایش و گواه، در مرحله پسآزمون (P≤0.01) و پیگیری (P≤0.02) بود؛ لذا با اطمینان 98 درصد میتوان نتیجه گرفت که اثربخشی آموزش خودشفقتورزی بر اضطراب اجتماعی دانشآموزانِ دختر دارای علائم اضطراب اجتماعی موثر است.
