ظرفیت شناسی گردشگری در دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر گردشگران مذهبی پاکستانی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق (ع)/ دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات
2 دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات/ دانشگاه امام صادق علیه السلام
3 عضو هیات علمی گروه رسانه و ارتباطات، دانشکده معارف اسلامی، فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع). تهران. ایران
doi
10.22080/jtpd.2023.25518.3799چکیده
زمینه و هدف: گردشگری پدیدهای است که منجر به تقویت ارتباطات میان فرهنگهای مختلف میشود. با وجود زمینههای فرهنگی مشترک میان ملتها دستیابی به ارتباطات میانفرهنگی در خلال گردشگری آسانتر شکل میگیرد. اگر گردشگری دارای اثرات مثبت فرهنگی بر گردشگران باشد، آنها را تبدیل به مبلغان غیرمستقیم جامعه میزبان کرده و در نهایت منجر به تقویت دیپلماسی فرهنگی کشور میزبان در کشور هدف میگردد. با این تعریف، گردشگری میتواند ظرفیتهای زیادی را در زمینه تقویت ارتباط ایران و پاکستان و ایجاد عمق راهبردی جمهوری اسلامی ایران فعال کند. دراینبین، گردشگری مذهبی از جایگاه قابلتوجهی در میان انواع دیگر آن برای مخاطبان پاکستانی داراست.روش شناسی: مقاله حاضر از نظر هدف مطالعه، کاربردی و از حیث روش شناسی، کیفی است. محقق با استفاده از مصاحبه نیمهساختاریافته به جمع آوری نظر خبرگان درباره این موضوع پرداخته و با بهره مندی از روش تحلیل مضمون به تفسیر یافته های بهدستآمده اقدام نموده است.یافته ها: ظرفیت های موجود در گردشگری ایران برای پاکستانی ها (46 ظرفیت در قالب 10 مضمون فرعی)، موانع پیشروی توسعه گردشگری ایران برای پاکستانیها (37 مانع در قالب 7 مضمون فرعی) و راهکارهای توسعه گردشگری ایران برای پاکستانی ها (23 راهکار درقالب 6 مضمون فرعی)، شناسایی و استقرا شدند.نتیجه گیری و پیشنهادات: طبق تفسیر یافته ها، ظرفیت های بالقوه برای توسعه و بهبود ورود گردشگران پاکستانی، موانع بر سر راه توسعه این امر و راهکارهای برداشتن موانع پیشرو احصاء و در نهایت مدل بهره مندی از این ظرفیت ها، موانع آن و راهکارهایی که منجر به بهترشدن جایگاه ایران در میان مردم پاکستان و در یککلام تقویت دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در این کشور می گردد، استخراج گردید.نوآوری و اصالت: با بررسی های انجام شده، تحقیقات کمی از منابع فارسی به محوریت گردشگری مذهبی در بهره مندی از آن در جهت دیپلماسی فرهنگی ایران پرداخته اند. این مسئله بخصوص در مورد مطالعه ما یعنی گردشگران مذهبی پاکستانی بدیع است.