تشخیص وجود ترک در تیر یکسرگیردار با استفاده از روش حسگری فشرده(CS)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم ریاضی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه علوم ریاضی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/jmeut.2022.49808.3041چکیده
یکی از اولین مشخصات سازه آسیب دیده، تغییر در سختی موضعی سازه و در نتیجه تغییر فرکانسهای زمانی آن میباشد. در سالهای اخیر حسگری فشرده (CS) در حوزهی فرکانس به موفقیتهای قابل توجهی در مقایسه با روش نمونهبرداری نایکوئیست دست پیدا کرده است. حسگری فشرده، بر این مبنا استوار است که بیشتر سیگنالهای زمانی وقتی در یک مبنای مناسب (مانند: مبنای موجک، فوریه و ...) نمایش داده میشوند پهنای باند فرکانسی آنها بالا هست و درنتیجه میتوان در هنگام نمونهبرداری از برخی بخشهای طیف فرکانسی سیگنال صرفنظر کرد. در نتیجه میتوان تعداد نمونهها را در مقایسه با نرخ نایکوئیست به طور چشمگیری کاهش داد. در این تحقیق برای نخستین بار با بکارگیری الگوریتم پایههای متعامد تعقیبی (OMP)، و الگوریتم تکراری آستانهگذاری سخت (IHT)، به تشخیص وجود ترک در یک تیر یکسر گیردار، با کمترین نرخ نمونهبرداری از سیگنال آن پرداخته شده است که از الگوریتمهای شناخته شده در حسگری فشرده هستند. نتایج عددی حاصل از این الگوریتمها برتری الگوریتم (OMP) در مقایسه با الگوریتم(IHT) برای تشخیص وجود ترک در تیر یکسر گیردار نشان میدهد. نتایج حاصل از این روش حاکی از آن است هنگامی که نسبت سیگنال به نویز گاوسی (SNR) کم است، روش پیشنهادی عملکرد بهتری دارد.