مرور تاثیر تمرینهای توانبخشی بر مکانیک حرکتهای انتقالی در افراد دارای زانوی ضربدری
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشجوی دکتری بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشیار گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 کارشناس ارشد پرستاری مراقبتهای ویژه
5 کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22038/jpsr.2025.74607.2542چکیده
هدف:زانوی ضربدری جز ناهنجاری های اندام تحتانی است، که در آن زانوها به سمت داخل متمایل میشوند. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر تمرین های توانبخشی بر مکانیک حرکت های انتقالی در افراد دارای زانوی ضربدری بود.روش بررسی:پژوهش حاضر از نوع مطالعه مروری بود. برای استخراج مقاله ها به زبان فارسی و لاتین از ابتدای ماه آپریل 2019 تا ماه ژوئن 2023 از کلیدواژههای تمرین های اصلاحی (Corrective Exercises)، زانوی ضربدری (Genu Valgum)، مفصل زانو (Knee Joint)، تراباند (Theraband) و تمرین های توانبخشی (Rehabilitation Exercises) در پایگاه های اطلاعاتی Google Scholar، ISC، Scopus، Pub Med، WOS، و SID استفاده شد. 98 عنوان مقاله بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شد. پس از حذف مقاله های تکراری و آن هایی که فاقد معیارهای انتخابی بودند، 85 مقاله باقی ماند. در نهایت با بررسی های دقیق 17 عنوان مقاله جهت بررسی نهایی انتخاب شدند.یافته ها:نتایج در حوزه ابزارهای حمایتی نشان داد که استفاده از وسیلههای ورزشی مانند بریس و تراباند می تواند منجر به تقویت عضلات اندام تحتانی، ثبات و کاهش نرخ آسیب در مفصل زانو طی حرکات انتقالی شود. علاوه بر این یافتههای تمرین های اصلاحی حاکی از افزایش توان عضلات و تاندون های حمایتی و بهبود توانبخشی مفصل زانو طی راهرفتن و فرود بود. اثر همزمانی تمرین های توانبخشی و ابزارهای حمایتی نشان از اعمال بار کمتر بر مفاصل اندام تحتانی به ویژه زانو بود. در نهایت بررسی اثرات بیومکانیکی حرکات انتقالی نشان داد که افزایش بیش ازحد فلکشن و اکستنشن زانو می تواند منجر به آسیب مفصل زانو گردد.نتیجه گیری:به نظر می رسد که اثر همزمانی تمرین های توانبخشی مفصل زانو و ابزارهای حمایتی می تواند باعث کاهش اعمال بار بر مفاصل اندام تحتانی، کاهش نرخ آسیب و افرایش توان عضلات حمایتی افراد دارای زانوی ضربدری گردد.