بررسی ارتباط قدرت عضلات کف لگن و شدت بیاختیاری ادراری بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به بیاختیاری استرسی ادراری

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی - اسکلتی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

2 استادیار گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی - اسکلتی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

3 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

4 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی - اسکلتی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2017.9587
چکیده

مقدمه: بی­اختیاری استرسی ادرار یکی از مشکلات شایع در میان زنان است که جنبه­های مختلف زندگی افراد را به طور منفی تحت تأثیر قرار می­دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط قدرت عضلات کف لگن و شدت بی­اختیاری ادراری با میزان کیفیت زندگی زنان مبتلا به بی­اختیاری استرسی ادرار انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مقطعی در سال 95-1394 بر روی 126 زن مبتلا به بی­اختیاری استرسی ادرار در شهر اهواز انجام شد. جهت تعیین نوع بی­اختیاری و شدت آن از پرسشنامه­های تشخیص بی­اختیاری ادراری (QUID) و شاخص شدت بی­اختیاری ادراری استفاده شد. ارزیابی قدرت عضلات کف لگن به صورت دستی انجام گرفت. سنجش کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه سنجش کیفیت زندگی در زنان مبتلا به بی اختیاری ادراری (IQOL) صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در مطالعه حاضر بین شدت بی­اختیاری ادراری و قدرت عضلات با کیفیت زندگی ارتباط معنا‌داری وجود داشت (0001/0>p)؛ بدین معنا که افرادی که قدرت عضلات کف لگن آن­ها کمتر بود و فرم شدید بی‌اختیاری ادراری استرسی داشتند، کیفیت زندگی پایین‌تری داشتند. نتیجه‌گیری: زنان مبتلا به بی­اختیاری ادراری شدیدتر و عضلات کف لگن ضعیف‌تر، کیفیت زندگی پایین‌تری دارند، لذا ضروری است تدابیری جهت افزایش قدرت عضلات کف لگن و ارتقاء سلامت دستگاه ادراری اندیشیده شود.