فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف:کمردرد یک مشکل بهداشتی بزرگ در سراسر جهان است که تأثیر اجتماعی و اقتصادی آشکاری دارد و علت اصلی سال های زندگی با ناتوانی و غیبت از کار است. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات کنترل حرکتی و رهاسازی میوفاشیال بر دامنه حرکتی ستون فقرات کمری و ناتوانی در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی بود.روش بررسی:مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی می باشد.جامعه مورد مطالعه افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی با تشخیص پزشک جراح مغز و اعصاب بود که تعداد 16 مرد مبتلا به روش هدفمند و در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی به طور مساوی در دو گروه تجربی (سن 6/1±30/2 سال، شاخص توده بدنی 3/7±23/7 کیلوگرم بر متر مربع) و کنترل (سن 4/8±26/2 سال، شاخص توده بدنی 5/4±25/6 کیلوگرم بر متر مربع) قرار گرفتند. نمونه های گروه تجربی به مدت زمان هشت هفته، هفته ای 3 جلسه به انجام تمرینات کنترل حرکتی و رهاسازی میوفاشیال و گروه کنترل در همین مدت زمان به انجام تمرینات کنترل حرکتی مشابه گروه تجربی پرداختند. دامنه حرکتی ستون فقرات کمری (آزمون شوبر دوبار اصلاح شده) و میزان ناتوانی (پرسشنامه ناتوانی عملکردی آس وستری) (Oswestry Disability Index; ODI) آزمودنی ها قبل و بعد از هشت هفته تمرین مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با روش آنالیز واریانس با اندازه های مکرر (Repeated Measures ANOVA) در سطح خطای پنج درصد با استفاده از نسخه ی 26 نرم افزار SPSS انجام شد.یافته ها:نتایج حاکی از آن بود که تمرینات کنترل حرکتی با و بدون رهاسازی میوفاشیال باعث ایجاد افزایش معنادار در مقدار دامنه حرکتی ستون فقرات کمری و کاهش معنادار میزان شدت ناتوانی آزمودنی ها بعد از تمرین نسبت به قبل تمرین بوده است (0/001>p). دامنه حرکتی ستون فقرات کمری و میزان شدت ناتوانی بین دو گروه کنترل و تجربی تفاوت معناداری نداشت (0/05<p). همچنین تغییرات دامنه حرکتی ستون فقرات کمری و میزان شدت ناتوانی در قبل و بعد تمرین بین دو گروه کنترل و تجربی تفاوت معناداری مشاهده نگردید (0/05<p).   نتیجه گیری:با توجه به یافته های پژوهش حاضر، می توان نتیجه گرفت تمرینات کنترل حرکتی با و بدون رهاسازی میوفاشیال می تواند موجب بهبود دامنه حرکتی ستون فقرات کمری و کاهش میزان شدت ناتوانی در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی گردد هرچند تاثیر تمرینات کنترل حرکتی و رهاسازی میوفاشیال بر بهبود دامنه حرکتی ستون فقرات کمری و کاهش میزان شدت ناتوانی بیشتر از تمرینات کنترل حرکتی به تنهایی بود ولی میزان این تاثیر معنادار نبود. بنابراین، به نظر می رسد که هر دو پروتکل تمرینی بتوانند به عنوان یک روش مفید برای توانبخشی افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی استفاده شوند.