مقایسه تاثیر تمرینات اینتروال با شدت متوسط و بالا بر غلظت لاکتات و برخی شاخص های التهابی و اکسیداتیوی بازیکنان گلبال
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
4 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ، دانشگاه بغداد، بغداد، عراق
doi
10.22038/jpsr.2025.80144.2624چکیده
هدف:گلبال ورزشی برای ورزشکاران کم بینا است که می تواند بر شاخص های فیزیولوژیکی اثر گذار باشد. بنابراین، مطالعه حاضر مقایسه و بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا و متوسط بر شاخصهای فیزیولوژیکی بازیکنان گلبال بود.روش بررسی:مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون می باشد. در این مطالعه تعداد 24 بازیکن مرد گلبال به روش هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی و مساوی در سه گروه کنترل(سن 25 ± 3/70 سال، قد 175/06 ± 8/65 متر، وزن 72/12 ± 13/11 کیلوگرم، سابقه بازی 8/75 ± 1/66 سال) و تمرینات با شدت بالا (شامل دویدن متناوب به مدت 30 ثانیه با شدت 200-100 درصد ضربـان قلــب ذخیــره، 30 ثانیه ریکاوری فعال با سرعت 50 درصد ضربـان قلــب ذخیــره)(سن 23/12 ± 3/44 سال، قد 176/93 ± 7/84 متر، وزن 71/12 ± 13/23 کیلوگرم، سابقه بازی 8/37 ± 1/92 سال) و تمرینات با شدت متوسط (شامل 25 دقیقـه بـا شـدت 50-40 درصد ضربـان قلــب ذخیــره و چهــار هفته آخــر 30 تا 35 دقیقــه بــا شــدت 65-60 درصــد ضربـان قلــب ذخیــره) (سن 25/37 ± 3/15 سال، قد 173 ± 5/29 متر، وزن 72/62 ± 8/31 کیلوگرم، سابقه بازی 8/12 ± 1/45 سال) قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش آنالیز واریانس با اندازه های تکراری (Repeated Measures ANOVA)، آزمون ناپارامتری کروسکال والیس (Kruskal-Wallis) و آزمون تعقیبی بونفرونی (Bonferroni Test) در سطح خطای پنج درصد و با استفاده از نسخه ی 27 نرم افزار SPSS انجام شد.یافته ها:نتایج نشان داد که هر دو تمرین تاثیر معنادار بر غلظت لاکتات (0/001>η2=0/847 ,p)، TNFα (η2=0/659 ,p<0/001)، مالون دی آلدهید (0/001>η2=0/809 ,p)، و سوپر اکسید دیسموتاز ( 0/001>η2=0/799 ,p)، داشته است. همچنین، در مقایسه با تمرینات با شدت متوسط، تمرینات با شدت بالا سبب کاهش معنادار غلظت لاکتات (0/001>p)، TNFα (p<0/001) مالون دی آلدهید (0/001>p) و افزایش سوپر اکسید دیسموتاز (001/0>p) شده است.نتیجه گیری:تمرینات تناوبی با شدت بالا تاثیرگذاری بیشتری بر غلظت لاکتات، مالون دی آلدهید، سوپر اکسید دیسموتاز و TNFα نسبت به تمرینات با شدت متوسط داشته است. بنابراین به مربیان توصیه می شود که تمرینات تناوبی با شدت بالا جهت بهبود عملکرد فیزیولوژیکی و کاهش میزان خستگی و آسیب دیدگی عضلانی استفاده گردد.