اثر دو برنامه‌ی کششی PNF و تقویتی اندام تحتانی بر دامنه‌حرکتی و قدرت عضلات مفصل زانو قبل و بعد از خستگی موضعی عضله‌ی چهارسر رانی در مردان ورزشکار مبتلا به درد کشککی-رانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران

2 استاد گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران

3 دانشیار گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران

4 دانشیار گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم‌ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

doi
10.22038/jpsr.2025.79288.2612
چکیده

هدف:درد کشککی-رانی (Patellofemoral Pain Syndrome; PFPS) منجر به کاهش دامنه حرکتی و قدرت عضلات زانو می‌شود. هدف این مطالعه بررسی اثر تمرینات کششی PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation) و تقویتی اندام تحتانی بر دامنه حرکتی زانو و قدرت عضلات چهارسر رانی قبل و بعد از خستگی موضعی عضله چهارسر رانی در مردان ورزشکار مبتلا به PFPS بودروش‌ بررسی:تعداد 24 ورزشکار مرد (20-30 ساله) مبتلا به PFPS از شهر تهران به طور تصادفی به دو گروه تمرینات کششی PNF  (12 نفر) و تقویتی (12 نفر) تقسیم شدند. دو گروه به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته به مدت 60 دقیقه تمرین کردند.  دامنه حرکتی زانو و قدرت عضلات چهارسر رانی قبل و بعد از هر جلسه تمرین (در هر نوبت تست قبل و بعد از خستگی) با استفاده از الکتروگونیامتر دیجیتال (دقت: 0/1 درجه) و دینامومتر ایزوکینتیک بایودکس اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون سنجش مکرر ترکیبی آنوا با سطح معنی‌داری 0/05>p تحلیل شدند.یافته‌ها:برنامه تمرینی به طور معنی‌داری دامنه حرکتی زانو را در حرکت اکستنشن (0/75=ES و 0/05>P) بهبود بخشید. تفاوت‌های معنی‌داری بین اندازه‌گیری‌های قبل و بعد از آزمون مشاهده شد (0/75=ES). دامنه حرکتی زانو در حرکت اکستنشن پس از 8 هفته در گروه کششی 16 درصد و در گروه تقویتی 11 درصد افزایش یافت. برنامه تمرینی همچنین قدرت عضلات چهارسر رانی را به طور قابل توجهی افزایش داد (0/65=ES و 0/05>P). مقایسات قبل و بعد از آزمون تفاوت‌های معنی‌داری را نشان داد (0/75=ES). قدرت عضلات چهارسر رانی پس از 8 هفته در گروه کششی 19 درصد و در گروه تقویتی 12 درصد افزایش یافت.نتیجه‌گیری:هر دو برنامه تمرینی موثر بودند، اما تمرینات کششی PNF در بهبود دامنه حرکتی و قدرت عضلات مفصل زانو در ورزشکاران مبتلا به PFPS موثرتر از تمرینات تقویتی بود. تحقیقات آینده باید اثربخشی این مداخلات را در زنان ورزشکار بررسی کند.