ارائه مدلی بومی - منطقه ای برای ارزش آفرینی در سازمان تامین اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی - بازاریابی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکزی، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران ، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران ،ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2025.290161.3130چکیده
با توجه به اینکه جهانی شدن بازارها، تشویق و پشتیبانی از ارزش آفرینی در کشورها را به عنوان امری ضروری مبدل ساخته است، پژوهش حاضر نیز در این راستا با هدف بررسی ارزش آفرینی در سازمان تامین اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری نیز شامل کارکنان سازمان تامین اجتماعی به غیر از خدماتی و شرکتی به تعداد 1248 نفر بودند و نمونه آماری بر اساس جدول مورگان 291 نفر بصورت تصادفی ساده انتخاب شدند. همچنین ابزار گردآوری اطلاعات نیز پرسشنامه محقق ساخته می باشد و جهت بررسی فرضیه ها از روش معادلات ساختاری و نرم افزار Amos استفاده گردید. بر اساس یافته های پژوهش شرایط مداخلهگر یعنی گزینش کارکنان بر اساس مصاحبه و آزمون، آموزش ضمن خدمت برای کارکنان و تعیین ملاک گزینشی برای استخدام کارکنان بر مقوله محوری که عبارتند از شایسته سالاری کارکنان، شناخت و تشویق کارآفرینان و آموزش ضمن خدمت تاثیر مثبت دارد؛ مقوله محوری بر راهبردها یعنی راهبردهای پرورش پیشنهادها، پرورش افکار نو، تشویقی کارکنان، استقبال طرح های کارکنان و مشتری مداری تاثیر مثبت دارد؛ راهبردها بر پیامدهای سازمانی که عبارتند از تعالی و ثبات سازمانی، بهبود کیفیت خدمات دهی، رضایت مراجعین، حذف موازی کاری، کاهش هزینه های سازمان، اعتماد به سیاست سازمانی، حل مشکلات سازمانی، شفافیت سازمانی، شکلگیری نظام استعدادپروری، اثربخشی سازمانی، ارائه تکنولوژی و ایده های برتر تاثیر مثبت دارد؛ بسترها که عبارتند از خدمات هوشمند، وجود ساختار سازمانی، توجه به رزومه اجتماعی افراد، شفافیت امور سازمان و وجود متخصصان جهت حل مشکلات سازمان بر راهبردها تاثیر مثبت دارد و مقوله علی یعنی علتهای فردی و سازمانی بر مقوله محوری تاثیر مثبت دارند.