بررسی اهداف و رویکردهای متقاضیان بهره برداری از تاسیسات گردشگری (مورد مطالعه: ابنیه تاریخی - فرهنگی ایران)
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان. مدیریت جهانگردی.گرایش برنامه ریزی و توسعه
2 عضو هییت علمی دانشگاه سمنان
doi
10.22080/jtpd.2022.22988.3651چکیده
زمینه و هدف: جاذبههای تاریخی و فرهنگی، شکلی از ثروت ملی هستند که بعد از اختصاص کاربری مناسب تبدیل به تیرهای از تأسیسات گردشگری شده و توسط افراد واجد صلاحیت قابل بهرهبرداری میباشد. این منابع باارزش مانند سایر منابع عظیم ایران نیازمند مدیریت هدفمند و برنامهریزی شده هستند. اهداف سرمایهگذاران و بهرهبرداران گونههای مختلف زیرساختهای گردشگری، در فرآیند مدیریت آنها کاملاً تعیینکننده بوده و در مورد آثار و ابنیۀ تاریخی و فرهنگی نیز، مستقیماً روی فرآیند احیا، مرمت، نگهداری و معرفی خردهفرهنگهای بومی اثرگذار است. لذا، در این پژوهش بر آن شدیم که به بررسی طیف کامل اهداف و رویکردهای قابل اتخاذ، بپردازیم.روششناسی: از این رو، 15 نفر از خبرگان صنعت شناسایی شدند و دادهها از طریق مصاحبۀ نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از نرمافزار مکس کیو دی ای آنالیتیکس 2018، بر اساس منطق روش تحلیل مضمون، مورد بررسی قرار گرفت.یافتهها: یافتههای تحقیق نشان داد که اهداف متقاضیان بهرهبرداری (سرمایهگذاری) از تأسیسات گردشگری (ابنیۀ تاریخی و فرهنگی) در سه تم (مقوله) عمده شامل: اهداف اقتصادی، اهداف فرهنگی و اهداف پایداری، دستهبندی میشوند. هریک از این اهداف نیز، از طریق رویکردهای متنوعی که در خلال تحقیق به آنها اشاره شده است، قابل دستیابی میباشند.نتیجهگیری و پیشنهادات: بنا بر یافتههای حاصل از مصاحبههای صورت گرفته، اهداف پایداری مهمتر از سایر اهداف بوده و وزن بیشتری را در اظهارات کارشناسان به خود اختصاص داده است. این اهداف به سبب غنای شکلگیری میتواند جامعترین حالت برای یک بهرهبردار باشد و چه بسا که بتوان در دل موضوع پایداری، اهداف فرهنگی و اقتصادی را نیز یافت.نوآوری و اصالت: در این تحقیق، در شیوۀ نوینی که برای ارزیابی اهداف بهرهبردار ارائه شد، چنانچه عملکرد بهرهبردار با اهداف ترسیم شده، درصدی از همخوانی نسبی را داشته باشد، جهت تمدید قرارداد با بهرهبردار موفق، به صلاحدید سازمان و صندوق احیا، به عنوان عامل مشوق، تسهیلاتی در نظر گرفته شود. ترسیم و جایگذاری اهداف در بازۀ زمانی قرارداد، توسط سازمان یا صندوق، میتواند به این صورت باشد که اهداف سهلالوصولتر (اقتصادی و فرهنگی) در ابتدا و اهداف پیچیدهتر (اهداف پایداری) در انتهای بازۀ زمانی قرارداد در نظر گرفته شوند؛ چراکه اهداف پیچیدهتر معمولاً ترکیبی از اهداف ابتدایی را در دل خود دارند.