تأثیر تمرینات کششی بر شدت درد و تواتر گرفتگی عضلات پا در زنان میانسال مبتلا به سندرم متابولیک
نویسندگان
1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی فعالیت بدنی و تندرستی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
3 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2017.9508چکیده
مقدمه: گرفتگی عضلات پا با مقادیر بالای گلوکز خون، تری گلیسیرید، فشارخون، چاقی و کاهش HDL در زنان میانسال در ارتباط است که انقباضات دردناکی را به همراه دارد و منجر به اختلال راهرفتن و سلامت فرد میشود. ازاینرو با توجه به این اختلالات، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرینات کششی عضلات ساق و همسترینگ بر شدت درد و گرفتگی عضلات پا در زنان مبتلا به سندرم متابولیک انجام شد. روشکار: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل در سال 1394 بر روی 24 نفر از بیماران سندرم متابولیکی شهرستان فومن انجام شد. پس از اندازهگیریهای شاخصهای سندرم متابولیک و گرفتگی عضلات پا، افراد به روش تصادفیسازی ساده به دو گروه تجربی و شاهد تقسیم شدند. برنامه تمرین کششی به مدت 6 هفته، هفتهای 5 روز و هر روز 50-45 دقیقه انجام شد. شدت و تواتر گرفتگی عضلات توسط مقیاس سنجش بصری بررسی شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمونهای تی همبسته و تحلیلی کوواریانس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافتهها: تمرینات کششی باعث کاهش معنادار شدت و تواتر گرفتگی عضلات پا شد (05/0>p)؛ این درحالی است که بین دو گروه تغییرات شدت درد معنادار نبود (05/0<p). همچنین تغییرات شاخصهای سندرم متابولیک و اندازهگیریهای آنتروپومتریک قبل و بعد از تمرین در گروه تجربی معنیدار نبود (05/0<p). نتیجهگیری: شش هفته تمرینات کششی میتواند سطح گرفتگی عضلات پا را تحت تأثیر قرار دهد و در نتیجه در بهبود شاخصهای گرفتگی عضلات پا (شدت و تواتر) مفید واقع شود. بنابراین بر اساس نتایج بهدست آمده زنان مبتلا به سندرم متابولیک برای پیشگیری احتمالی از اختلالات گرفتگی عضلات پا و کاهش عوارض ناشی از آن در زندگی روزمره، میتوانند از تمرینات کششی استفاده کنند.