بررسی ارتباط بین شکایات شایع در دوران بارداری با کیفیت زندگی در زنان باردار
نویسندگان
1 استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تربتحیدریه، تربتحیدریه، ایران.
3 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر شواهد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
4 کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران.
5 دانشجوی دکترای پرستاری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران.
6 کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2017.9320چکیده
مقدمه: تغییرات جسمانی و روانشناختی دوران بارداری بر کیفیت زندگی زنان باردار تاثیر میگذارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین کیفیت زندگی و شکایات شایع دوران بارداری انجام شد. روشکار: این مطالعه مقطعی در سال 1393 بر روی 199 نفر از زنان باردار مراجعهکننده به مراکز بهداشتی درمانی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند انجام گرفت. گردآوری دادها با استفاده از پرسشنامه شکایات شایع دوران بارداری و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و ضریب همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون خطی چندگانه انجام شد. یافتهها: در این مطالعه میانگین نمره رضایتمندی کلی از زندگی 75/16±84/68 و میانگین نمره شکایتهای شایع مادران باردار 1/9±12/38 بود. بر اساس نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون بین نمره شکایات شایع دوران بارداری با نمره رضایتمندی کلی از زندگی (34/0- =r، 001/0>p) و نمره حیطههای جسمی (425/0- =r، 001/0>p)، روحی (239/0- =r، 001/0>p)، اجتماعی (228/0- =r، 002/0>p) و محیطی (161/0- =r، 04/0>p) همبستگی معکوس و معناداری وجود داشت. همچنین بر اساس نتایج رگرسیون خطی، حمایت اطرافیان اثر مثبت بر کیفیت زندگی داشت؛ بهطوریکه میانگین نمره کیفیت زندگی در گروهی با حمایت متوسط حدود 8 واحد و در گروهی با حمایت بالا حدود 11 واحد بیشتر از گروه با حمایت پایین بود (001/0>p). همچنین با افزایش شکایات شایع دوران بارداری میانگین نمره کیفیت زندگی 57/0 کاهش یافت که این تفاوت از نظر آماری معنیدار بود (001/0>p). نتیجهگیری: شکایات دوران بارداری اثر قابل ملاحظهای بر کیفیت زندگی زنان باردار دارد، لذا توجه مراقبین بهداشتی به این شکایات و برنامهریزی در جهت اقدامات مراقبتی برای کنترل آن و حمایت اطرافیان میتواند بر کیفیت زندگی زنان باردار، تأثیر بسزایی داشته باشد.