مقایسه اثر تمرینات منتخب اصلاح الگوی حرکتی اندام تحتانی و سنتی بر درد و کیفیت زندگی ورزشکاران مرد مبتلا به درد کشککی-رانی
نویسندگان
1 استاد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 دانشجوی دکتری آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران
4 استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22038/jpsr.2024.74367.2534چکیده
هدف:اختلال در کینماتیک و بیومکانیک اندام تحتانی یکی از دلایل ایجادکننده سندرم درد کشککی-رانی زانو می باشد. هدف این تحقیق مقایسه اثر تمرینات منتخب اصلاح الگوی حرکتی اندام تحتانی و سنتی بر درد و کیفیت زندگی ورزشکاران مرد مبتلا به درد کشککی-رانی بود.روش بررسی:پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و به صورت پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری تحقیق حاضر را کلیه مردان 28-18 ساله مبتلا به درد کشککی-رانی شهر شیراز می باشد که به کلینیک پزشکی ورزشی هادی مراجعه نمودند. تعداد 30 نفر از جامعه مذکور به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرینات الگوی حرکتی اندام تحتانی (15 نفر) و تمرینات سنتی (15 نفر) قرار گرفتند. آزمودنیها قبل از شرکت در برنامه تمرینی فرم رضایت نامه شخصی را امضا نمودند. هر گروه به مدت هشت هفته هر جلسه به مدت 60 دقیقه تمرینات خاص خود را انجام دادند. قبل و بعد از دورهی تمرینات درد و کیفیت زندگی به ترتیب با استفاده از مقیاس اندازهگیری بصری درد (Visual Analog Scale; VAS) و کیفیت زندگی (Quality of Life; SF-36) اندازهگیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون آماری کواریانس (Covariance) در سطح معنی داری (0/05>p) استفاده شد. یافتهها:نتایج نشان داد که برنامه تمرینات اصلاح الگوی حرکتی اندام تحتانی موجب بهبود معنی داری در میزان درد (0/7=ES و 0/05>P و 15/32=(28و1)F) و کیفیت زندگی (0/6=ES و 0/005>P و 27/02=(28و1)F) شد. همچنین نتایج نشان داد که برنامه تمرینات سنتی موجب بهبود معنی داری در میزان درد (0/5=ES و 0/05>P و 8/24=(28و1)F) و کیفیت زندگی (0/4=ES و 0/005>P و 27/02=(28و1)F) شد. برنامه تمرینی در هر دو گروه موثر بوده ولی تمرینات در گروه الگوی حرکتی بر درد و کیفیت زندگی موثرتر از گروه سنتی بود.نتیجهگیری:تمرینات بایستی موجب تغییراتی در بیومکانیک اندام تحتانی و راستای قرارگیری مفاصل باشد. کاردرمانان و فیزیوتراپ ها می توانند از نتایج تحقیق حاضر برای افراد مبتلا به درد کشککی-رانی بهره ببرند.