فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف:تأثیرگذاری تمرینات ثبات دهنده در کاهش درد بیماران مبتلا به گردن درد در مطالعات پیشین گزارش شده است. اکثر مداخلات جهت بهبود تحرک پذیری توراسیک به درمان­ های دستی اختصاص یافته و نقش تمرین درمانی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر هشت هفته تمرینات ثبات دهنده گردن با و بدون تمرینات تحرک بخشی ناحیه توراسیک بر درد، حس عمقی و پاسچر زنان دارای گردن درد مزمن و سر به جلو بود.روش بررسی:تعداد 36 زن مبتلا به گردن درد مزمن با سر به جلو به صورت تصادفی انتخاب و به 3 گروه 12 نفری کنترل، تمرینات ثبات دهنده گردن و تمرینات ثبات دهنده با تحرک بخشی توراسیک تقسیم شدند. گروه های مداخله تمرینات را به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته و 45 الی 60 دقیقه انجام دادند و گروه کنترل به زندگی معمول خود ادامه دادند. درد، حس عمقی و زاویه سر به جلو به ترتیب توسط مقیاس بصری درد، بازسازی زاویه سری-گردنی و زاویه کرانیوورتبرال مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از روش آنالیز واریانس با اندازه ­های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح خطای 0/05 و با استفاده از نسخه­ ی 26 نرم ­افزار SPSS انجام شد.یافته ­ها:نتایج بهبود چشمگیری در درد، پاسچر و حس عمقی بعد از هشت هفته تمرینات ثبات دهنده با و بدون تمرینات تحرک بخشی ناحیه توراسیک در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (0/001>p). بین دو گروه آزمایش اختلاف معناداری مشاهده نشد (0/05<p)، اما گروه تمرینات ثبات دهنده با تحرک بخشی توراسیک بهبود بیشتری در پاسچر و درد داشتند.نتیجه گیری:انجام تمرینات ثبات دهنده گردن با و بدون تحرک بخشی توراسیک یک مداخله موثر در بهبود پاسچر، حس عمقی و کاهش درد زنان مبتلا به گردن درد مزمن می­باشد. بنابراین استفاده از این پروتکل تمرینی به عنوان یک رویکرد درمانی موثر به زنان مبتلا به گردن درد توصیه می­شود.