تاثیر سطوح سبز عمودی در ارتقای کیفیت آب و هوای شهری با تاکید بر بهبود پارامترهای آلودگی هوا و دما (مورد پژوهی تک نگاری: دیوار سبز پل طبیعت، تهران)

نویسندگان

1 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

2 استادیار، گروه معماری و شهرسازی، دانشکده دختران کرج (17شهریور)، دانشگاه فنی و حرفه ای، کرج، ایران

doi
10.22034/uep.2022.365805.1292
چکیده

شهر تهران امروز محل مناسبی برای شهروندان پیاده نیست. آلودگی هوا و افزایش دما از مهم‏ترین مسائلی هستند که موجب این امر می‏شوند. بنابراین، ‏پژوهش حاضر به بررسی تأثیر استفاده از جدارۀ سبز شهری بر آلودگی هوا و دما می‏پردازد. در این پژوهش گیاه روندۀ پاپیتال دیوار سبز پل طبیعت تهران برای واکاوی بیشتر موضوع انتخاب شده است. این پژوهش در دو فاز میزان و چگونگی تأثیر جدارۀ سبز در تغییرات دما و آلاینده‏های موجود در هوا را سنجیده است. در فاز نخست با استفاده از دستگاه دیتالاگر دما در فواصل مشخصی از جداره برداشت شد. فاز دوم با استفاده از نمونه‏برداری از گیاهان جداره و بررسی میزان آلاینده‏ها در آن و همچنین، مقایسۀ این میزان با مقادیر پژوهش‏های پیشین انجام گرفت. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر تأثیر گیاه پاپیتال در کاهش دما تنها تا فاصلۀ حدود 5/0 متری از جدارۀ آن است. در بهترین حالت اثر کاهش دمایی این جداره در نقطۀ A با فاصلۀ صفر از جداره، حدود 9/0 درجۀ سانتی‌گراد اختلاف نسبت به نقطۀ C با فاصلۀ 1 متر از جداره با دمای نزدیک به هوای بیرون اتفاق افتاده است. نتایج فاز دوم نشان می‏دهد در نوع پاپیتال ابلق میزان جذب سولفات 2 برابر و جذب نیترات حدود 2/1 برابر نسبت به نوع سبز است. همچنین، مقایسۀ دو نمونه پل طبیعت و نمونۀ شهری نشان‌دهندۀ افزایش 18 برابری غلظت سولفات و 8/6 برابری غلظت نیترات در نمونۀ شهری نسبت به پل طبیعت، به دلیل فاصله از منبع آلاینده است.