تاثیر سطوح سبز عمودی در ارتقای کیفیت آب و هوای شهری با تاکید بر بهبود پارامترهای آلودگی هوا و دما (مورد پژوهی تک نگاری: دیوار سبز پل طبیعت، تهران)
نویسندگان
1 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 استادیار، گروه معماری و شهرسازی، دانشکده دختران کرج (17شهریور)، دانشگاه فنی و حرفه ای، کرج، ایران
doi
10.22034/uep.2022.365805.1292چکیده
شهر تهران امروز محل مناسبی برای شهروندان پیاده نیست. آلودگی هوا و افزایش دما از مهمترین مسائلی هستند که موجب این امر میشوند. بنابراین، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر استفاده از جدارۀ سبز شهری بر آلودگی هوا و دما میپردازد. در این پژوهش گیاه روندۀ پاپیتال دیوار سبز پل طبیعت تهران برای واکاوی بیشتر موضوع انتخاب شده است. این پژوهش در دو فاز میزان و چگونگی تأثیر جدارۀ سبز در تغییرات دما و آلایندههای موجود در هوا را سنجیده است. در فاز نخست با استفاده از دستگاه دیتالاگر دما در فواصل مشخصی از جداره برداشت شد. فاز دوم با استفاده از نمونهبرداری از گیاهان جداره و بررسی میزان آلایندهها در آن و همچنین، مقایسۀ این میزان با مقادیر پژوهشهای پیشین انجام گرفت. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر تأثیر گیاه پاپیتال در کاهش دما تنها تا فاصلۀ حدود 5/0 متری از جدارۀ آن است. در بهترین حالت اثر کاهش دمایی این جداره در نقطۀ A با فاصلۀ صفر از جداره، حدود 9/0 درجۀ سانتیگراد اختلاف نسبت به نقطۀ C با فاصلۀ 1 متر از جداره با دمای نزدیک به هوای بیرون اتفاق افتاده است. نتایج فاز دوم نشان میدهد در نوع پاپیتال ابلق میزان جذب سولفات 2 برابر و جذب نیترات حدود 2/1 برابر نسبت به نوع سبز است. همچنین، مقایسۀ دو نمونه پل طبیعت و نمونۀ شهری نشاندهندۀ افزایش 18 برابری غلظت سولفات و 8/6 برابری غلظت نیترات در نمونۀ شهری نسبت به پل طبیعت، به دلیل فاصله از منبع آلاینده است.