راهبردهای تحقق چشم انداز حکمروایی هوشمند در شهرهای ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/uep.2022.366428.1293چکیده
حکمروایی هوشمند شهری سبکی از مدیریت است که بر مبنای مشارکت هوشمند شهروندان از درگاه فناوری اطلاعات و ارتباطات شکل میگیرد. این شکل جدید از حکمروایی، شهروندان را از مصرفکنندگان منفعل خدمات شهری به بازیگران فعال تبدیل میکند که میتوانند درباره نوع خدماتی که به آن نیاز دارند اظهارنظر کنند. هدف این تحقیق ارائه راهبردهای کلان و قابل تعمیم برای حکمروایی هوشمند در شهرهای ایران است. نوع تحقیق حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش شامل 170 نفر از مدیران شهری و متخصصین دانشگاهی در حوزه برنامهریزی شهری است که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند (170 نفر) انتخابشده است. اطلاعات لازم از طریق پرسشنامه گردآوری و خروجی با استفاده از مدل آماری نرمافزار Minitab و معادلات ساختاری (EQS) مدلسازی شدند. در نهایت راهبردهای پیشنهادی در قالب مدل استراتژیک SOAR استخراج شدند. نتایج بهدستآمده از تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان میدهد که در وضع موجود بیشترین امکان تحققپذیری مربوط به شاخصهای اجتماعی – شهروندی و تصمیم سازی هوشمند است؛ همچنین یافتههای تحقیق بیانگر این است که میزان اثرگذاری متغیرهای مستقل بر روی متغیر وابسته تا سطح 51 درصدی قابل پیشبینی میباشد و معنیداری بین متغیرهای مستقل و وابسته تا سطح 95 درصدی معناداری را نشان داده و در بین مؤلفههای مربوط به حکمروایی هوشمند شهری، مؤلفههای مدیریتی سازمانی با ضریب بتا 363 درصدی و عوامل فناوری با ضریب بتا 206 درصدی دارای بیشترین تأثیرگذاری بر حکمروایی هوشمند در شهرهای ایران می باشد.