فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: امروزه درباره اثربخشی روش­های مختلف آموزشی بر کنترل قندخون بیماران مبتلا به دیابت اختلاف نظر وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش از طریق پیام کوتاه بر کنترل قندخون زنان باردار پره دیابتیک انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1395 بر روی 100 زن باردار پره دیابتیک مراجعه کننده به مراکز بهداشتی منتخب شهر اهواز انجام شد. نمونه­ها به دو گروه مساوی کنترل و آزمون تقسیم شدند. گروه کنترل تحت آموزش حضوری و گروه آزمون علاوه بر آموزش حضوری، آموزش از طریق پیامک دریافت کردند. در هر دو گروه قندخون ناشتا قبل (بین هفته 14-12 بارداری) و بعد از آموزش (بین هفته 26-24 بارداری) و تست تحمل گلوگز خوراکی بعد از آموزش بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون­های تی مستقل، کای دو و تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین قندخون ناشتا و تست تحمل گلوگز خوراکی 1 ساعته و دو ساعته در دو گروه اختلاف آماری معناداری نداشت (05/0p>)، اما میزان قندخون در گروه آموزش از طریق سرویس پیام کوتاه کمتر از گروه آموزش حضوری بود. بر اساس آزمون تی زوجی، در هر دو گروه بین قندخون ناشتا قبل و بعد از مداخله اختلاف آماری معناداری وجود داشت (001/0p<). نتیجه‌گیری: هر دو روش آموزش از طریق سرویس پیام کوتاه و آموزش چهره به چهره اثری مشابه دارند و می­توانند باعث کاهش قندخون زنان باردار پره دیابتیک شوند، اگرچه در گروه آموزش از طریق سرویس پیام کوتاه این تأثیر بیشتر بود.