چارچوب نظریهای برنامهریزی گردشگری خلاق: مرور نظاممند
نویسندگان
1 گروه مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت گردشگری، دانشگاه علامه طباطبایی
3 گروه مدیریت گردشگری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
doi
10.22080/jtpd.2022.22659.3631چکیده
گردشگری خلاق که به عنوان نسل سوم گردشگری پس از گردشگری انبوه و گردشگری فرهنگی و در پاسخ به چالشها و اثرات منفی آنها ایجاد شده، از ابتدای معرفی در دهه 1990 تا به امروز شاهد تغییراتی در روند برنامهریزی و ماهیت بوده است. این نوع گردشگری به عنوان یک تئوری مطرح نیست، اما تئوریهای برنامهریزی گردشگری متعددی در فرایند مطالعات، برنامهریزی و مدیریت آن موثر بودهاند. با توجه به شکاف مطالعاتی موجود، هدف این پژوهش شناسایی تئوریهای برنامهریزی تاثیرگذار در فرایند مطالعات، برنامهریزی و مدیریت گردشگری خلاق میباشد. برمبنای این هدف، با بهرهگیری از مدل پریسما، 117 مقاله منتشر شده در حوزه گردشگری خلاق در پایگاه های داده وب اف ساینس و اسکوپوس برای مرور نظاممند (سیستماتیک) انتخاب شد. به منظور بررسی تعداد فراوانی تئوریهای دخیل در برنامه ریزی گردشگری خلاق، از تکنیک تحلیل محتوای کمی از نرم افزارمکس کیودا استفاده شد. براساس نتایج به دست آمده برخی تئوریهای برنامهریزی گردشگری از جمله ذینفعان، مشارکتی، پایداری، همآفرینی و شبکهای به عنوان تئوریهای بالقوه در حوزه گردشگری خلاق شناسایی و مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. همچنین نتایج حاکی از آن است که رویکرد ذینفعان و مشارکتی، بیشترین تعداد فراوانی را در مطالعات مرتبط با گردشگری خلاق داشته است.
