پدیدارشناسی ابعاد آزادی بیان در رسانههای ایران از دیدگاه اساتید علوم ارتباطات
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی مدیریت رسانه ای، باشگاه پژوهشگران و نخبگان، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 عضو هیئت علمی و استادیار گروه علوم ارتباطات، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)
3 عضو هیات علمی و استادیار گروه مدیریت فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)
4 کارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد
doi
10.30465/ismc.2021.29289.2137چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی تجارب اساتید علوم ارتباطات از آزادی بیان در رسانههای ایران انجام شد. روش پژوهش، کیفی از نوع پدیدار شناسی و تعداد مشارکت کنندگان 12 نفر از اساتید رشته علوم ارتباطات بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و با استفاده از مصاحبه عمیق نیمهساختارمند مورد مطالعه قرار گرفتند. همچنین جمع آوری یافتهها تا اشباع نظری اطلاعات ادامه یافته و با روش کلایزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در ادامه تعداد 62 مفهوم استخراج و پس از مقوله بندی در پنج بُعد شامل: 1.وضعیت رسانهای؛ 2.تنوع رسانه؛ 3.مالکیت و محتوا؛ 4.قانونی و 5.موانع آزادی بیان، در رسانههای ایران دسته بندی شد. نتایج نشان داد که برای ارتقای آزادی بیان در رسانههای کشور، باید تمامی ابعاد فوق در تصمیم گیری و سیاستگذاری به طور بیطرفانه مورد توجه قرار گرفته و قوانین و فرایندها به گونه ای اصلاح شود تا برای رسانهها شفافتر و دارای محدودیت کمتری باشد.
