دلالت های دانش ضمنی با تاکید بر مفهوم شناسی تربیت دینی برای یادگیری و تدریس در مقطع ابتدایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه شیراز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی
2 دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه شیراز
doi
چکیده
هدف این پژوهش، واکاوی دلالتهای دانشضمنی با تاکید بر مفهومشناسی تربیتدینی در حوزه تدریس و یادگیری است. با این استدلال که دلالتهای دانشضمنی در تدریس و یادگیری، بر تجربه شخصی و قضاوتهای ذهنی استوار بوده، در ارتباط کنشی میان آموزگار و دانشآموز رخ میدهد. برای دستیابی به این هدف با روش تحلیلی-استنباطی؛ مفاهیم تربیتدینی، تدریس و یادگیریضمنی تحلیل و نسبت تدریسضمنی با یادگیری آموزههای دینی تشریح گردید. و در نهایت با توجه به مراحل سهگانة تفکرِ «مذهبیشهودی»، «مذهبیعینی» و «مذهبیانتزاعی» در دانشآموزان؛ شیوههای تدریس و یادگیریضمنی مفاهیم تربیتدینی در دو ردهسنی 6 تا 9 سال و 9 تا 11 سال، مقطع ابتدایی(مرحله تفکر مذهبیعینی) استنباط و مطرح شدند. نتیجه اینکه شیوه تربیتدینی رده سنی 6تا9 سال، در چارچوب بیان «ادبیاتمذهبی» شکل پیدا میکند تا کنش ارتباطی معلم و دانشآموز از جاذبه و تأثیر لازم برخوردار باشد و در ردهسنی 9تا 11 سال، استفاده از شیوه «تصویر-پردازی محبتآمیز از مفاهیم دینی» در قالب «داستانهای دینی» با هدف معنا بخشی شخصی نسبت به مفاهیم دینی مطرح گردید.