بررسی و تحلیل فضاهای بیدفاع شهری با رویکرد آمایش (مطالعه موردی: منطقه 9 شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری (نویسنده مسئول)، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، تهران، ایران
3 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، تهران، ایران
doi
10.22034/uep.2022.354932.1268چکیده
فضاهای بیدفاع تأثیرات مختلفی بر فضاهای شهری و زندگی شهروندان میگذارند که تأثیر بر افزایش جرائم و کاهش احساس امنیت شهروندان مهم ترین تأثیرات آن میباشد. شناسایی و بررسی نقش فضاهای بیدفاع شهری در وقوع جرم با تأکید بر منطقه 9 شهر تهران پرداخته شده است .روش تحقیق مبتنی بر مطالعات کتابخانهای، اسنادی و میدانی براساس فرمول کوکران تعداد 150 نفر به عنوان جامعه نمونه مشخص شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات به وسیله نرمافزار SPSS و مدل وایکور انجام گرفت. معیارهای ناهنجاری اجتماعی، کمبود امکانات روشنایی و آلودگی نیز به ترتیب رتبههای اول تا سوم را کسب کردهاند. معیار ناهنجاری اجتماعی با وزن 2752/0 بیشترین وزن را کسب کرده بنابراین از اهمیت بیشتری نسبت به سایر معیارها برخوردار است. رتبهبندی براساس شاخص ویکور نشان داد محله استاد معین بهترین وضعیت را در بین سایر محله های منطقه 9 دارد. ناهنجاری اجتماعی با بتای 398/0 بالاترین تأثیر را بر کیفیت فضایی نسبت به کاربریهای نامناسب و کمبود فضای تفریحی داشته است. مجموع متغیرهای بکار رفته (کیفیت فضایی و کیفیت اجتماعی و روان شناختی) 1/55% از واریانس فضای بی دفاع شهری را پیش بینی میکند. کیفیت فضایی، اجتماعی و روان شناختی در سطح (01/0<α)، قادر به پیشبینی فضای بی دفاع شهری منطقه 9 شهرداری تهران میباشند. ناامنی و نامطلوبیت محله منطقه 9 شهر تهران از حیث فضاهای بیدفاع و برخورداری این فضاها از چندین شاخص است. نبود برنامه مشخص از سوی سازمانهای مرتبط برای چنین فضاهایی، چیزی جز تشدید خشونت، ناامنی، افزایش نرخ بزهکاری و خروج جمعیت بومی محله به همراه ندارد.