تحلیل منظر پاتوقهای شهری با روش گیندرُز (مطالعة موردی: سبزراه پیادة خسروآباد سنندج)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، آذربایجان شرقی، ایران
3 دانشیار گروه برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 پژوهشگر مقطع دکتری شهرسازی اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، آذربایجان شرقی، ایران
doi
10.22080/jtpd.2022.22143.3597چکیده
به دلیل شیوع و استمرار بیماری همهگیر کرونا، تمایل به استفاده از فضاهای باز و عمومی رونق یافته است. در این میان سبزراه خسروآباد شهر سنندج که به دلایلی چون وجود عمارت تاریخی، قرارگیری در مرکز شهر و سبزینگی فراوان، یکی از مقاصد مهم تفریحی شهروندان و مسافرین شهر سنندج میباشد نیز رونقی دوچندان یافته است. با این حال فرضیه نویسندگان این است که این محور میتواند کیفیات بهتری را به بازدیدکنندگانش عرضه نماید. از آنجا که تاکنون پژوهش منسجمی در زمینة تحلیل طراحیشهری این محور به مثابة مهمترین سبز راه استان کردستان به انجام نرسیده است، لذا انجام این پژوهش ضروری مینماید.پژوهش حاضر، به لحاظ نوع هدف، کاربردی و به لحاظ نوع روش در دستة تحقیقات پیمایشی قرار میگیرد. هدف اصلی پژوهش، بررسی منظر شهری سبزراه پیادة خسروآباد سنندج با استفاده از روش کمی- کیفی گیندرُز میباشد. چارچوب نظری با استفاده از روش اسنادی، جمعآوری شده و 3 مورد «اجتماعی/ انسانی؛ زیست محیطی؛ کالبدی» به عنوان مؤلفههای مورد بررسی در منظر شهری شناسایی شد. ابزار تحلیلی مورد استفاده در این پژوهش، تکنیک گیندرُز میباشد. در روش گیندرُز، تراکم خطوط نشانگر تراکم اتفاقات کالبدی، اجتماعی و زیستمحیطی و طول خطوط بیانگر اهمیت اتفاقات رخ دادهاست....
