نظریه اقناع رسانهای و بازنمایی آن در عملکرد اطلاعاتی کتابخانهها
نویسندگان
1 استادیار مرکز اسناد فرهنگی آسیا، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 استادیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. کارشناس مسئول کتابخانه مرکزی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. (نویسنده مسؤل)
doi
10.30465/ismc.2020.5107چکیده
کتابخانهها با حضور محققان، پژوهشگران و سایر علاقهمندان علم و دانش، مکانی برای تبادل آرا و افکار و تأمین منابع مورد نیاز کاربران و مراجعهکنندگان است. کتابخانههای نوین، علاوه بر اینکه در تأمین بسیاری از نیازهای فرهنگی و اجتماعی اعضای خود مرجع هستند، زمینهای را فراهم میآورند که کاربران بتوانند به سهولت از امکانات رایانهای و دسترسی سریع به فضای مجازی بهره بگیرند. از جهت اخیر، کتابخانه نوعی فضای رسانهای و ارتباطی به نظر میرسد که میتوان برخی از نظریات ارتباطی را در آن جاری و ساری دانست. یکی از این نظریههای ارتباطی، اقناع است. اقناع یا ارتباط متعالی، از مهمترین مباحث ارتباطات رسانهای و انسانی محسوب میشود که در کل، هدف اساسی و غایی همه نوع رفتارهای ارتباطی است. این مقاله در پی آن است که مولفههای کتابخانه را از این دریچه دنبال کند و به این سوال کلیدی پاسخ دهد که ارتباط میان اقناع رسانهای و کتابخانه چگونه میسر میشود و چگونه میتوان از مباحث اقناع در حوزه رسانه پلی به مباحث کتابخانه در حوزه علم اطلاعات و دانششناسی زد. در این پژوهش که با روش توصیف، تبیین و تحلیل اطلاعات به انجام رسیده است، مشخص میشود که اقناع رسانهای، هم در بهره گرفتن از نظریه معناشناختی اطلاعات، هم در مرحله شکلدهی و رمزگذاری و هم در مرحله دریافت پیام مطرح است.