نقش چیدمان عرصهبندی فعالیتها و گردش در فضا بر کاهش استرس و ارتقای کیفیت یادگیری
نویسندگان
1 دانشیار گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکتری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه معماری، دانشگاه هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
4 دانشجوی دکتری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد شیراز،دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
چکیده
هدف اصلی سیستمهای آموزشی پروراندن انسان و آمادهسازی ذهن او برای یادگیری مباحث آموزشی است. همواره در طول نظام آموزش یادگیری تجربهای همراه با استرس بوده است، بدین صورت که اگر میزان استرس افراد زیاد و تهدید کننده باشد میتواند موجب بروز مشکلات جدی بر سلامت، عملکرد و موفقیت تحصیلی دانشجویان شود. در دانشگاهها و فضاهای آموزشی عوامل گوناگونی بر اضطراب و استرس دانشجویان تأثیر دارند که یکی از مهمترین آنها محیط اطراف بوده است. در پژوهش حاضر استرس به عنوان یک تعامل پیچیده و پویا بین انسان و محیط اطرافش در نظر گرفته شده و با بهرهگیری از فاکتورها و عوامل کالبدی محیطی مژثر بر ایجاد تنش و اضطراب یا کاهش آن، کارایی کیفیت فضاهای آموزشی مورد بررسی قرار داده شده است. روش پژوهش حاضر در مرحله اول کیفی بوده، سپس با استفاده از ضریب پیرسون میزان همبستگی دو متغیر استرس و کیفیت یادگیری دانشجویان سنجیده شده است و ضریب همبستگی پیرسون عدد -0.703 محاسبه شده که نشاندهندهی رابطهی همبستگی منفی بین این دو متغیر بوده. همچنین با شناخت معیارهای محیطی مؤثر بر کاهش استرس و عوامل مزاحم یادگیری، سعی در طراحی بهینهی محیطهای آموزشی و یادگیری شده است.
