رقابت پذیرسازی شهرهای گردشگری ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت، مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت، مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت، مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، تهران، ایران
4 گروه مدیریت جهانگردی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22080/jtpd.2021.20881.3486چکیده
ایران از کشورهایی است که باداشتن جاذبههای گردشگری گوناگون، قابلیتهای زیادی برای توسعه گردشگری دارد. ولی وجود این جاذبهها به تنهایی نتوانسته برای گردشگری ایران موفقیت به همراه آورد و رقابتپذیری صنعت گردشگری ایران را در مقایسه با سایر کشورهای مقصد گردشگری افزایش دهد. برای تغییر این وضعیت و از آنجاکه توسعه رقابتپذیری گردشگری یک کشور به توان رقابتپذیری مقصدهای داخلی آن وابسته است، لازم است در درجه اول توان رقابتپذیری مقصدهای گردشگری داخلی ایران تقویت شود. در این مسیر، چالشهای مختلفی وجود دارند که شهرهای ایران با آن مواجه هستند و باید آنها را شناسایی نمود. هدف این تحقیق، شناسایی چالشهای پیش روی شهرهای ایران در زمینه رقابتپذیری گردشگری و ارائه راهکارهایی یکپارچه به منظور تقویت رقابتپذیری آنها است. در همین راستا ابتدا مدل مفهومی اولیه رقابتپذیری شهرهای گردشگری ایران با بررسی ادبیات تحقیق، تدوین شد. سپس با بهرهگیری از پرسشنامه مورد تأیید خبرگان، مدل مفهومی تحقیق با نظرات راهنمایان گردشگری دارای سابقه و با روش تحلیل مسیر مبتنی بر PLS آزمون شد. یافتههای تحقیق شامل دادههای جمعیتشناختی، آمارهای توصیفی متغیرها و یافتههای استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. درنهایت، راهکارها و پیشنهادهای متناسب با هریک از عواملی که رقابتپذیری شهرهای گردشگری ایران را با چالش مواجه کردهاند، ارائه شد.
