تحلیل پراکنش فضایی خدمات زیرساختی عمومی و رفاهی گردشگری در ایران
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی و دانشیار دانشگاه خوارزمی تهران
2 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران مدیر کل سابق دفتر مناطق نمونه سازمان میراث فرهنگی
3 دانشجوی جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه خوارزمی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور
4 دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22080/jtpd.2021.20372.3420چکیده
سیاستگذاری دولت در حوزه توسعه زیرساختها و خدمات گردشگری، منجر به اثرگذاری آن بر نظام برنامهریزی فضایی-کالبدی شده و تصمیمات آن منجر به توزیع و شکلگیری نظام فضای-کالبدی در زنجیره صنعت گردشگری میشود. این پژوهش با هدف سطح بندی استان های کشور از نظر برخورداری از تأسیسات و زیرساختهای اصلی گردشگری کشور و توزیع بهینه آنها در نظام فضایی-کالبدی صنعت گردشگری انجام پذیرفته است. این پژوهش از نوع مطالعات اکتشافی بوده که برای برای سطح بندی استان های کشور از مدل FANP و VIKOR استفاده شده است. بر اساس یافته های تحقیق، استان های کشور در 5 گروه بسیار برخوردار تا بسیار کم برخوردار از نظر تعداد و تنوع تأسیسات و زیرساخت های شبکه ارتباطی، سطحبندی شدند. نتایج تحقیق نشان میدهد دولت به عنوان سیاستگذار اصلی توسعه گردشگری در مقوله برنامهریزی فضایی-کالبدی و رویکرد آمایشی صنعت گردشگری در استانهای کشور، موفق عمل نکرده است و نوعی توسعه نامتوازن آن را موجب شده است به طوری که تمرکز تأسیسات گردشگری در برخی استانها و کمبود آنها در برخی استانهای دیگر کاملاً مشهود است، لذا نیاز به خدمات مختلف حوزه گردشگری، توزیع انواع تأسیسات و زیرساختها در استانها برای تحت پوشش قرار دادن همه نوع نیاز گردشگران بسیار مهم و حیاتی میباشد.
