طراحی کنترلکننده چندگانه برای سیستمهای غیرخطی با استفاده از یک روند بهبود یافته انتخاب مدلهای محلی نامی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مهندسی برق، مجتمع آموزش عالی فنی و مهندسی اسفراین، خراسان شمالی، ایران
doi
10.22034/jmeut.2022.45649.2883چکیده
این مقاله بر انتخاب مدلهای محلی نامی در روش مدلهای چندگانه برای سیستمهای غیرخطی متمرکز است و از ابزار gap metric برای اندازهگیری فاصله بین مدلهای خطی استفاده میشود. همچنین به منظور تجزیه سیستم غیرخطی به تعداد کمتری از مدلهای محلی نامی، دو مرحله تجزیه و طراحی کنترلکنندههای محلی با یکدیگر یکپارچه میشوند. کنترلکنندههای محلی طراحی شده در زیرناحیههای ابتدایی میتوانند برای زیرناحیههای آتی مؤثر باشند در حالیکه در روشهای مبتنی بر جستجوی متوالی این موضوع نادیده گرفته میشود و لذا این روشها از افزونگی کنترلکنندههای محلی و متناظراً پیچیدگی کنترلکننده نهایی رنج میبرند. بدینترتیب با در نظر گرفتن تأثیر کنترلکنندههای محلی طراحی شده در زیرناحیههای قبل، روند انتخاب مدلهای محلی نامی در روش مبتنی بر جستجوی متوالی بهبود یافته و تعداد کنترلکنندههای محلی به صورتی چشمگیر کاهش مییابد. برای بررسی عملکرد روش ارائه شده، سیستم pH که یک سیستم شدیداً غیرخطی است مورد مطالعه واقع میشود. نتایج شبیهسازی نشان میدهد که عملکرد کنترلکننده نهایی در ردیابی ورودی مرجع و دفع اثر اغتشاش مناسب است در حالیکه تعداد کنترلکنندههای محلی در مقایسه با روش جستجوی متوالی به نصف کاهش مییابد.