دانش و نگرش بیماران در مورد استفاده از رحم جایگزین به عنوان روش درمانی زوجین نابارور- بیمارستان مصطفی خمینی (ره) در سال 1395

نویسندگان

1 مربی گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، بهداشت مادر و کودک، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

3 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

4 دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2017.8622
چکیده

مقدمه: ناباروری، سلامت روانی زوجین نابارور را تهدید می‌کند. جامعه باید نسبت به کاشته شدن رویانی که حاصل لقاح آزمایشگاهی است در رحم حامل به عنوان یک روش درمانی، آگاهی لازم را داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی دانش و نگرش بیماران بیمارستان مصطفی خمینی (ره) در مورد رحم حامل به عنوان یک روش درمانی انجام شد.  روش‌کار: این مطالعه مقطعی تحلیلی در سال 1395 بر روی 216 نفر از بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان مصطفی خمینی (ره) انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه دو بخشی محقق ساخته بود که بخش اول سؤالات جمعیت شناسی و بخش دوم سؤالات مربوط به تعیین دانش و نگرش بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون‌های آماری همبستگی، تی مستقل، من ویتنی، کروسکال والیس و آنالیز واریانس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: 185 نفر (6/85%) بیان داشتند در مورد رحم حامل اطلاعاتی دارند، در‌حالی‌که بر اساس نتایج، تنها 31 نفر (8/14%) دانش خوب و خیلی خوب داشتند. 99 نفر (5/43%) هیچ‌گونه نگرش شرعی در مورد این روش نداشتند. نگرش 90 نفر (7/41%) نسبت به اولویت اجاره رحم از فامیل و دوستان منفی بود. 144 نفر (7/66%) موافق حمایت بیمه‌ها بودند. بر اساس آزمون تی، میانگین نگرش زنان و مردان متفاوت نبود. بر اساس آزمون آنالیز واریانس، بین نگرش افراد در گروه‌های تحصیلی اختلاف معناداری وجود داشت (04/0=p). نتیجه‌گیری: نگرش بیشتر افراد نسبت به طرح مسائل عاطفی، قانونی و شرعی رحم حامل، منفی بود ولی نگرش آنها نسبت به حل مشکلات و هزینه‌های مالی و حمایت بیمه‌ها مثبت بود.