بهینهسازی ایرفویل یک پهپاد ارتفاع متوسط با مداومت پروازی طولانی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
doi
10.22034/jmeut.2022.47170.2953چکیده
جهت دستیابی به مداومت پروازی طولانی بازده آیرودینامیکی بالایی مورد نیاز میباشد. میتوان با بهینه سازی ایرفویل بازده آیرودینامیکی آن را افزایش داد. پس از تحقیق در مورد روشهای بهینه سازی از الگوریتم گردیانی جهت انجام بهینه سازی استفاده شده است. در این مقاله ایرفویل GOE 493 جهت استفاده در پهپادِ ارتفاع متوسط با مداومت پروازی طولانی بهینه سازی شده است. برای شبکهبندی میدان حل حول ایرفویل، از شبکه باسازمان و نرم افزار آی سی ام سی اف دی استفاده شده است. برای شبیهسازی عددی جریان مغشوش بعد از بررسی مدلهای آشفتگی مختلف و مقایسه نتایج حاصل از آنها با نتایج تجربی، از مدل k-kl-omega و روش حجم محدود به همراه الگوریتم کوپل شده استفاده شده است. پس از تحقیق، الگوریتم الحاقی جهت این بهینهسازی استفاده شده است. تابع هدف در این بهینهسازی بازده آیرودینامیکی بوده است. نتایج حاصل برای ایرفویل بهینه شده نشان میدهد که بازده آیرودینامیکی در حالت کروز، 2 برابر نسبت به حالت اولیه افزایش یافته است.