بررسی و مقایسه اثر ۶ هفته تمرینات ثبات مرکزی تنه با تمرینات موبیلیزیشن بر درد، عملکرد و کیفیت زندگی ‏سالمندان مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال

نویسندگان

1 دانشیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی علوم و ورزشی، دانشگاه شهید باهنرکرمان، کرمان، ایران

2 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 کارشناسی ارشد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی علوم و ورزشی، دانشگاه شهید باهنرکرمان، کرمان، ‏ایران

doi
10.22038/jpsr.2022.58870.2274
چکیده

هدف: سندرم درد پاتلوفمورال (Patella Femoral Pain)  یکی از اختلالات ارتوپدی زانو است که موجب اختلال در درد، عملکرد و کیفیت زندگی سالمندان می‌ شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات ثبات مرکزی تنه تمرینات موبیلیزیشن (Mobilization) بر درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی بیماران سالمند مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال بود. روش بررسی: تعداد 20 نفر از بیماران سالمند مرد مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال به‌ صورت هدفمند انتخاب و به‌ صورت تصادفی و مساوی در دو گروه تمرینات ثبات مرکزی و گروه تمرینات موبیلیزیشن قرار گرفتند. گروه تجربی اول به مدت شش هفته (سه جلسه و هر جلسه 45 دقیقه) تمرینات ثبات مرکزی تنه و گروه دوم به مدت شش هفته (سه جلسه و هر جلسه 35 دقیقه) تمرینات موبیلیزیشن را انجام دادند. قبل و بعد از دوره تمرین متغیرهای تحقیق با استفاده از پرسشنامه درد و ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی اندازه‌گیری شد. از روش طرح با اندازه ­های تکراری جهت آنالیز داده ها استفاده شد. خطای آماری نوع اول 0/05>p در نظر گرفته شد. یافته‌ ها: نتایج این تحقیق کاهش معناداری در فاکتورهای درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی در هر دو گروه تمرینات ثبات مرکزی تنه و گروه تمرینات موبیلیزیشن نشان داد (0/05>p). بین دو گروه از لحاظ متغیرهای مورد بررسی اختلاف معناداری وجود نداشت (0/05<p). نتیجه‌ گیری: از یافته‌ های این تحقیق می‌توان نتیجه گرفت که انجام تمرینات ثبات مرکزی تنه و تمرینات موبیلیزیشن موجب بهبودی درد و ناتوانی عملکردی کیفیت زندگی می ‌شود، بنابراین می ‌تواند از هر کدام از تمرینات به‌ عنوان یک روش تمرینی در برنامه‌ی بازتوانی بیمار سالمند مبتلا به درد پاتلوفمورال استفاده شود.