طراحی الگوی تاب آوری استراتژیک کسبوکارهای بومگردی فعال در مناطق مرزی
نویسندگان
1 دانشگاه تهران - دانشکده کارآفرینی
2 کارآفرینی
3 مدیریت
doi
10.22080/jtpd.2021.20426.3427چکیده
بومگردی از زیربخشهای صنعت گردشگری است که جذابیتهای فراونی در استفاده از فضا و ویژگی-های محیط روستا برای گردشگران ایجاد کرده و با کارکردهای متعدد در ارتقاء شاخصهای اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و زیستمحیطی منطقه میزبان، همواره مورد توجه بوده است. کارآفرینان بومگردی بهمنظور رشد کسبوکارهای خود در شرایط پیچیده، نیازمند شناسایی مخاطرات صنعت و ارتقاء ظرفیت تابآوری میباشند. هدف از انجام این پژوهش طراحی الگوی تابآوری استراتژیک کسبوکارهای بومگردی در مناطق مرزی است که با روش دادهبنیاد انجام شد. جامعه آماری 18 نفر از خبرگان و مطلعین کلیدی بودند که بهصورت هدفمند انتخاب شدند. جمعآوری دادهها با استفاده از مصاحبههای عمیق انجام شد و مفاهیم استخراج شده در سه گام کدگذاری باز، محوری و انتخابی، تحلیل شده و نهایتاً با تلفیق و دستهبندی مفاهیم، الگوی پارادایمی پژوهش ارائه شد. از نتایج این تحقیق میتوان به هوشیاری کارآفرینانه، کشف و خلق فرصتهای بومگردی، ذهنیت کارآفرینانه، چشمانداز استراتژیک، جَو خلاق و نوآور و تبادلات اجتماعی جامعهمحلی اشاره کرد که با راهبردهایی نظیر ایجاد شبکههای مجازی جهت معرفی کسبوکارهای بومگردی، بهسازی مهارتها، برندسازی، بازسازی مدل کسبوکار و خلق مزیت رقابتی میتوان به پایداری، مقاومسازی و انعطافپذیری کسبوکارهای بومگردی، توسعه فعالیتهای اجتماعی، امنیت پایدار در مناطق مرزی، رفاه اجتماعی و شکوفایی اقتصاد محلی دست یافت.