برنامهریزی راهبردی توسعه گردشگری در نقاط پیراشهری موردپژوهی: محور گردشگری وردیج-واریش؛ منطقه 22 شهرداری تهران
نویسندگان
1 پژوهشگر؛ دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/UE.2022.02.04.04چکیده
امروزه گردشگری بهعنوان یکی از پیشرانهای توسعه جوامع بهشمار میرود. در این میان گردشگری پیراشهری نیز همچون سایر گونههای گردشگری نقش مهمی در توسعه محلی و منطقهای و اقتصاد محلی بر عهده دارد. هدف پژوهش حاضر که به صورت موردی در محور گردشگری وردیج-واریش صورت پذیرفته، تدوین راهبردهای مناسب توسعه گردشگری است. روش انجام پژوهش، توصیفی-تحلیلی است که جهت گردآوری دادهها از روشهای اسنادی و مراجعه به منابع کتابخانهای و پیمایشی و به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از مدل سوات و ماتریس برنامهریزی راهبردی کمّی (QSPM) استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که راهبرد مناسبِ توسعه گردشگری در محور مورد مطالعه، راهبرد رقابتی است. رویکرد مدیران محلی و منطقه به موضوع گردشگری و لزوم توسعه محور گردشگری و نزدیکی به قطبهای جمعیتی و فعالیت کلانشهرهای تهران و البرز در زمره فرصتهای مهم محور گردشگری بهشمار میرود. همچنین در اولویتبندی راهبردها بر اساس ماتریس برنامهریزی راهبردی کمّی، راهبرد برنامهریزی جهت سوق دادن محور به سوی استفاده از آگروتوریسم و اکوتوریسم، تنوعبخشی به اشتغال روستاییان برای ایجاد معیشت پایدار و جلب گردشگران به روستاها و راهبرد تنوعبخشی به فعالیتها و امکانات و خدمات و تسهیلات گردشگری به منظور افزایش تنوع شغلی به ترتیب بالاترین امتبازها را کسب کردند؛ در نتیجه از اولویت بیشتری برخوردارند. تنوعبخشی به برنامههای تبلیغاتی برای معرفی جاذبههای محور به گردشگران و جلب مشارکتهای مردمی در حفاظت و بهرهبرداری پایدار از منابع طبیعی با تأکید بر حفظ محیطزیست نیز از دیگر راهبردهای مهم در توسعه گردشگری در محور وردیج-واریش است.