کاربرد تحلیل پوششی دادهها در سنجش کارایی مناطق شهرداری تهران در پاسخگویی به درخواستهای شهروندان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای توسعۀ اقتصادی و برنامهریزی، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، سیستمهای اقتصادی و اجتماعی، دانشکدۀ مهندسی صنایع و سیستمهای مدیریت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد، شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22034/UE.2022.2.04.05چکیده
ارزیابی عملکرد، فرآیند کمیسازی اثربخشی و کارایی فعالیتهای مرتبط با عملکرد یک سازمان میباشد. منظور از کارایی، میزان موفقیت سازمان در استفاده بهینه از نهادهها در جهت تولید ستادههای بیشتر است. یکی از روشهای نوین ارزیابی عملکرد محاسبه کارایی واحدهای سازمانی با استفاده از تحلیل پوششی دادههاست. از آنجا که شهرداری تهران ملزم به پاسخگویی و جلب رضایت شهروندان است، مطالعه حاضر به بررسی کارایی مناطق 22گانه شهرداری تهران در پاسخگویی به درخواستهای شهروندان با روش تحلیل پوششی دادهها پرداخته است. بدینمنظور از روش یادشده با فرضهای بازده ثابت و متغیر به مقیاس و با رویکردهای خروجی و ورودیمحور استفاده شده است. شاخصهای تعداد پرسنل، سرانه هزینه، تعداد درخواستهای شهروندان در هر منطقه بهعنوان ورودی و شاخصهای امتیاز زمان پاسخگویی و صحت عملکرد رسیدگی به درخواستهای سامانه 137 بهعنوان خروجی مدل انتخابشدهاند. رویکرد مدل پیشنهادی با متغیرهای انتخابی فوق موضوعی است که تاکنون به آن پرداخته نشدهاست. نتایج نشان میدهد، با فرض بازده ثابت نسبت به مقیاس مناطق 4، 8، 9، 13، 17 و با فرض بازده متغیر نسبت به مقیاس علاوه بر مناطق قبلی، مناطق 3، 14، 21 و22 نیز کارا هستند. همچنین از مدل اندرسون-پیترسون جهت رتبهبندی واحدهای کارا استفاده شد و میزان تغییر در ورودیها و خروجیها جهت بهبود کارایی نسبی مناطق ناکارا مشخص گردید. مهمترین دستاورد مدیریتی پژوهش حاضر، ارائه برنامه پیشنهادی جهت افزایش کارایی مناطق ناکارا است.