مدل جامع توسعه پایدار گردشگری جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دکتری مدیریت گردشگری دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22080/jtpd.2021.14682.2892چکیده
با بهکارگیری نظریه داده بنیاد در قالب مدلی بومی از عوامل علی، زمینهای، مداخلهگر، راهبردها و پیامدهای توسعه پایدار گردشگری تصویری جامع از توسعه پایدار گردشگری ارائه شده است. جامعه آماری تحقیق اسناد مرتبط با گردشگری، بیانات رهبری ایران و مصاحبههای خبرگان صنعت گردشگری است. در این مدل عوامل علّی توسعه پایدار گردشگری (نگرانیهای زیستمحیطی ایران، اهمیت اثرات گردشگری و بعد ژئوپولتیک ایران)، عوامل محوری (پایداری منابع گردشگری، آیندهنگری در حفظ منابع گردشگری و عدالت و برابری در استفاده از منابع گردشگری)، عوامل زمینهای (مشارکت و انسجام ذینفعان گردشگری، فرهنگسازی نسبت به گردشگری و آموزش و پژوهش گردشگری)، عوامل مداخلهگر (حس مکان گردشگری، مدیریت مالی گردشگری، ایمنی و امنیت در گردشگری، علم و فناوریهای نوین گردشگری و حکمروایی خوب در گردشگری)، عوامل راهبردی (خطمشیگذاری و برنامهریزی گردشگری، بازاریابی گردشگری، مدیریت زیستمحیطی منابع کشور، مدیریت حملونقل گردشگری، مدیریت منابع گردشگری، مدیریت کیفیت جامع گردشگری و ارزیابی و نظارت پایداری گردشگری) و عوامل پیامدی (غنای فرهنگی ایران اسلامی، حفاظت از منابع گردشگری، رضایت گردشگران و رفاه و کیفیت زندگی) در یک مدل جامع هم پیوند شده اند. در تجزیه و تحلیل پایانی برای تکوین نظریه با استفاده از کدگذاری انتخابی، در قالب پنج قضیه روابط بین مقوله ها بیان شده است.