نوسازی شهری؛ بررسی نقش سرمایه اجتماعی-فرهنگی در مشارکت مردم در بازسازی بافت فرسوده شهری(مطالعه موردی شهرهای گنبد وگرگان)
نویسندگان
1 استادیار، گروه جامعه شناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
doi
10.22034/UE.2021.02.03.08چکیده
نوسازی شهری به عنوان یکی از راهکارها؛ تدبیری در مواجه با فرسودگی پهنة بافتهای فرسوده میباشد. سرمایة اجتماعی با شامل شدن ارزشهایی چون اعتماد و مشارکت و همبستگی در پهنة سکونتی، مفهومی است که در فرآیند نوسازی شهری در دهههای اخیر اهمیتی ویژه یافته است. مشارکت در نوسازی بافتفرسوده تحت تاثیر عوامل مختلفی است که سرمایه اجتماعی و فرهنگی مهمترین پیش نیازهای آن است. مقاله با هدف بررسی نقش سرمایه اجتماعی-فرهنگی بر مشارکت شهروندان گنبدی و گرگانی در نوسازی بافتفرسوده انجام شد. چارچوب نظری مبتنی بر نظریات پاتنام؛ کلمن و بوردیو است. روش تحقیق؛ پیمایشی و ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه است. نمونهگیری به روش خوشهای و حجم نمونه382 نفر از ساکنین بافتفرسوده میباشد.یافتهها نشان میدهد سرمایهاجتماعی-فرهنگی بر مشارکت ساکنین تاثیر مثبت داشته است. شاخص اعتماد اجتماعی؛ حس همکاری؛ انسجام اجتماعی و سرمایه اجتماعی درونگرا و برونگرا؛ سرمایه فرهنگی با شاخصهای سرمایه فرهنگی عینیت یافته؛ سرمایه فرهنگی تجسم یافته؛ سرمایه فرهنگی نهادینه شده بیشترین تاثیر را بر مشارکت ساکنین در بازسازی بافت فرسوده داشتهاند.
