فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

حمل ماهی زنده بدون آب به‌عنوان یک راهبُرد حمل‌ونقل نوین کم‌‌‌‌هزینه و بدون استفاده از دارو محسوب می‌گردد. هدف از مطالعه حاضر، امکان‌سنجی حمل‌ونقل تاسماهی سیبری زنده بدون استفاده از آب تا بازار مصرف بود. به‌منظور بررسی اثرات این روش حمل، شاخص‌های مختلف ماهی شامل پارامترهای استرس (کورتیزول و گلوکز) و شاخص‌های هماتولوژی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان بازماندگی ماهیان مورد مطالعه پس از 20 ساعت حمل بدون آب، 100 درصد است. میزان فاکتورهای گلوکز سرم خون در بچه ماهیان حمل بدون آب شده (mg/dl 86/5 ± 3/55) در مقایسه با گروه شاهد (mg/dl 62/3 ± 6/1) افزایش معنی‌داری داشت (0.05> P )اما اختلاف معنی داری در میزان سطح کورتیزول پلاسمای خون (دامنه ng/ml 671-640 در بچه ماهیان و ng/ml 953-832 در ماهیان 3 ساله) در دو تیمار حمل بدون آب و تیمار شاهد مشاهده نگردید. همچنین یافته‌ها نشان داد میزان گلبول‌های سفید، هموگلوبین، شمارش گلبول‌های قرمز، هماتوکریت، میزان MCV ، MCH و MCHC در ماهیان در دو تیمار شاهد و حمل بدون آب تفاوت معنی‌داری ندارد. از مجموع نتایج به‌دست آمده می‌توان نتیجه‌گیری نمود اگرچه روش حمل بدون آب باعث بروز استرس در ماهیان می‌شود، اما این روش با توجه به اینکه بازماندگی 100 درصدی دارد و در عین حال تأثیر معنی‌داری در پارامترهای هماتولوژی خون ندارد، می‌تواند به‌عنوان یک روش حمل، صرفاً برای مقاصد حمل ماهی تا بازار مصرف مورد استفاده قرار گیرد.