تحلیل نقش موانع انسانی در توسعه گردشگری پایدار شهر کرمان

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری و عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور تهران

2 دانشجو دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور تهران

doi
10.22080/jtpd.2021.18738.3282
چکیده

هدف این پژوهش تحلیل نقش موانع انسانی بر توسعه گردشگری پایدار شهر کرمان می‌باشد. نوع تحقیق با توجه به هدف؛ کاربردی و از نظر ماهیت و روش ‌از نوع توصیفی و تحلیلی است. اطلاعات و داده‌های مورد نیاز با استفاده از روش‌های اسنادی و میدانی(پرسشنامه) جمع‌آوری‌شده است. جامعه‌آماری مورد مطالعه شامل دو گروه گردشگران داخلی و خارجی شهر کرمان بوده که با استفاده از تکنیک دلفی به طور تصادفی و نمونه انتخاب شده‌اند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS، از آزمون ‌آماری کلموگروف اسمیرنوف و آزمون تی تک نمونه‌ای و همچنین جهت اولویت‌بندی و ضریب اهمیت معیارها از تکنیک DEMATEL با استفاده از نرم‌افزار MATLAB استفاده شده است. یافته‌های تحقیق با توجه به آزمون تی تک نمونه‌ای نشان می‌دهدکه درشهرکرمان تاثیر نقش موانع انسانی برای توسعه گردشگری پایدار نامطلوب بوده و باعث کاهش صنعت گردشگری شده است. همچنین نتایج حاصل از تکنیک دیمتل نشان می‌دهد از بین شاخص‌های تحلیل نقش موانع انسانی بر توسعه گردشگری پایدار شهرکرمان، شاخص‌اقتصادی – مالی بامقدار698/1 مؤثرترین عامل و شاخص فناوری با مقدار 622/2- تأثیر پذیرترین عامل هستند