رویکرد مناسب در استفاده از نردههای شهری(جداکنندهها)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای معماری منظر، دانشکدۀ هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار دانشکدۀ هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22034/UE.2021.2.02.01چکیده
مساله بحران کیفیت در منظر شهر و به تبع آن مبلمان شهری در شرایط کنونی یکی از چالشهای عمده شهرها و یکی از دغدغه-های اساسی تصمیم سازان، تصمیمگیران، مجریان و کاربران محیطهای شهری است. معماران و شهرسازان بر این باورند که محیطهای شهری امروز اگرچـه با مبلمان شهری تجهیز شده است و تلاش شده است تا نقش مهمی در پاسخگویی و خدمت رسانی به شهروندان ایجاد نمایند امـا رویکرد مناسبی برای پاسخگویی به این مهم را دارا نمیباشند. نـگاه بـه ایـن مسـئله بـا دیـدگاه معماری منظـر اهمیـت بازنگـری در رونـد استفاده و ضـرورت توجه توأمان به هر دو وجه عینی و ذهنی این مبلمان را بـرای توجه بیشتر به مخاطب و هدایت او به مسیر امن روشن مینماید. هدف از مطالعه پیش رو ارائه چهارچوب نظری منسجم برای تبیین رویکرد مناسب در برابر این مبلمان شهری و مولفههای سازنده آن با استفاده از بررسی و مطالعه مشکلات و معضلات در فضای خیابانهای شهر تهران است. در این تحقیق، ابتدا با بررسی ادبیات ابعاد و شاخصهای فرآیند محوری شناسایی و در گام بعد، با استفاه از مطالعه در نمونهها و تجربیات جهانی به مفاهیم مهم در دستیابی به رویکرد مناسب در استفاده از جداکنندهها در خیابانهای شهر پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد لازم است جداکنندهها بر اساس هویت و منظر هر خیابان و در هماهنگی با سایر اجزای خیابان به عنوان نشانه شهری حضور داشته و باعث افزایش خوانایی در مخاطب شوند.