رتبه بندی چندشاخصهی راهکارهای تقویت مشارکت عمومی در حفاظت از آثار تاریخی و میراث فرهنگی بر اساس الگووارهی توسعه پایدار
نویسندگان
1 دانشیار گروه انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد مهندسی طبیعت، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
3 کارشناسی ارشد اکوهیدرولوژی، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
doi
10.22034/UE.2021.02.02.02چکیده
حفاظت از میراث تاریخی، منافع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بسیار زیادی دارد که به عنوان عاملی مؤثر نقش خود را در ایجاد و برقراری توسعه پایدار ایفا میکند. کشور ما طی سال های اخیر و با برنامه چشم انداز توسعه به دنبال گسترش صنایع مختلف غیر نفتی از جمله میراث فرهنگی می باشد که از یک سو در توسعه پایدار کشور ما نقش مهمی دارند و از سوی دیگر وابستگی کشور را به درامد های نفتی کاهش می دهد. با توجه به این که حفاظت از آثار تاریخی و میراث تمدنی کشور وظیفهای عمومی تلقی میشود لذا گسترش حضور مردم در این فرآیند میتواند در حفاظت و رونق پایدار بهرهبرداری از میراث یاد شده راهگشا باشد. با توجه به چندمنظوره بودن الگووارهی توسعه پایدار، نیاز به رویکرد تصمیمگیری چند شاخصه احساس میشود. تحقیق حاضر، مدلی تلفیقی شامل تحلیل سلسله مراتبی و شباهت به گزینه ایدهآل را به ترتیب برای تعیین وزن شاخصهای توسعه پایدار و گزینههای تقویت مشارکت عمومی به کار گرفت. نتایج تحقیق حاکی از این امر بود که حفاظت از منابع طبیعی مهمترین شاخص و استفاده از ظرفیتهای شبکههای اجتماعی مطلوبترین گزینه میباشد. با توجه به ثبات نسبی رتبهبندی پس از اعمال تحلیل حساسیت، میتوان نتیجه گرفت که فرآیند تصمیمگیری به خوبی انجام گرفته است و این رویکرد برای مسائل مدیریتی و حفاظتی دیگر در شاخههای مختلف عمران و معماری توصیه میگردد.